Job 15
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Éliphaz de Théman prit la parole et dit:
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2Le sage répond-il par un vain savoir? Se gonfle-t-il la poitrine du vent d’orient?
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
3Est-ce par d’inutiles propos qu’il se défend? Est-ce par des discours qui ne servent à rien?
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
4Toi, tu détruis même la crainte de Dieu, Tu anéantis tout mouvement de piété devant Dieu.
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
5Ton iniquité dirige ta bouche, Et tu prends le langage des hommes rusés.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
6Ce n’est pas moi, c’est ta bouche qui te condamne. Ce sont tes lèvres qui déposent contre toi.
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
7Es-tu né le premier des hommes? As-tu été enfanté avant les collines?
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
8As-tu reçu les confidences de Dieu? As-tu dérobé la sagesse à ton profit?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
9Que sais-tu que nous ne sachions pas? Quelle connaissance as-tu que nous n’ayons pas?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
10Il y a parmi nous des cheveux blancs, des vieillards, Plus riches de jours que ton père.
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
11Tiens-tu pour peu de chose les consolations de Dieu, Et les paroles qui doucement se font entendre à toi?…
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
12Où ton cœur t’entraîne-t-il, Et que signifie ce roulement de tes yeux?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
13Quoi! C’est contre Dieu que tu tournes ta colère Et que ta bouche exhale de pareils discours!
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
14Qu’est-ce que l’homme, pour qu’il soit pur? Celui qui est né de la femme peut-il être juste?
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
15Si Dieu n’a pas confiance en ses saints, Si les cieux ne sont pas purs devant lui,
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
16Combien moins l’être abominable et pervers, L’homme qui boit l’iniquité comme l’eau!
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
17Je vais te parler, écoute-moi! Je raconterai ce que j’ai vu,
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
18Ce que les sages ont fait connaître, Ce qu’ils ont révélé, l’ayant appris de leurs pères.
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
19A eux seuls appartenait le pays, Et parmi eux nul étranger n’était encore venu.
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
20Le méchant passe dans l’angoisse tous les jours de sa vie, Toutes les années qui sont le partage de l’impie.
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
21La voix de la terreur retentit à ses oreilles; Au sein de la paix, le dévastateur va fondre sur lui;
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
22Il n’espère pas échapper aux ténèbres, Il voit l’épée qui le menace;
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
23Il court çà et là pour chercher du pain, Il sait que le jour des ténèbres l’attend.
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
24La détresse et l’angoisse l’épouvantent, Elles l’assaillent comme un roi prêt à combattre;
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
25Car il a levé la main contre Dieu, Il a bravé le Tout-Puissant,
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
26Il a eu l’audace de courir à lui Sous le dos épais de ses boucliers.
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
27Il avait le visage couvert de graisse, Les flancs chargés d’embonpoint;
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
28Et il habite des villes détruites, Des maisons abandonnées, Sur le point de tomber en ruines.
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
29Il ne s’enrichira plus, sa fortune ne se relèvera pas, Sa prospérité ne s’étendra plus sur la terre.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
30Il ne pourra se dérober aux ténèbres, La flamme consumera ses rejetons, Et Dieu le fera périr par le souffle de sa bouche.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
31S’il a confiance dans le mal, il se trompe, Car le mal sera sa récompense.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
32Elle arrivera avant le terme de ses jours, Et son rameau ne verdira plus.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
33Il sera comme une vigne dépouillée de ses fruits encore verts, Comme un olivier dont on a fait tomber les fleurs.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
34La maison de l’impie deviendra stérile, Et le feu dévorera la tente de l’homme corrompu.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
35Il conçoit le mal et il enfante le mal, Il mûrit dans son sein des fruits qui le trompent.
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.