Job 15
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2[Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum?
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
3Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi, et loqueris quod tibi non expedit.
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
4Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo.
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
5Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
6Condemnabit te os tuum, et non ego: et labia tua respondebunt tibi.
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
7Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus?
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
8numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
9Quid nosti quod ignoremus? quid intelligis quod nesciamus?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
10Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui.
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
11Numquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent.
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
12Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
13Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones?
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
14Quid est homo ut immaculatus sit, et ut justus appareat natus de muliere?
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
15Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis, et cæli non sunt mundi in conspectu ejus.
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
16Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem?
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
17Ostendam tibi: audi me: quod vidi, narrabo tibi.
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
18Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos:
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
19quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos.
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
20Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
21Sonitus terroris semper in auribus illius: et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
22Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium.
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
23Cum se moverit ad quærendum panem, novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
24Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui præparatur ad prælium.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
25Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est.
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
26Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est.
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
27Operuit faciem ejus crassitudo, et de lateribus ejus arvina dependet.
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
28Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
29Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus, nec mittet in terra radicem suam.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
30Non recedet de tenebris: ramos ejus arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
31Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
32Antequam dies ejus impleantur peribit, et manus ejus arescent.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
33Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus, et quasi oliva projiciens florem suum.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
34Congregatio enim hypocritæ sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
35Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus ejus præparat dolos.]
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.