Job 17

Clementine Vulgate, 1598

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1[Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulchrum.

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

4Cor eorum longe fecisti a disciplina: propterea non exaltabuntur.

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

11Dies mei transierunt; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

14Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

15Ubi est ergo nunc præstolatio mea? et patientiam meam quis considerat?

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

16In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?]

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.