Jób 17

Kralice Bible (1613)

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Dýchání mé ruší se, dnové moji hynou, hrobu blízký jsem.

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

2Jistě posměvači jsou u mne, a pro jejich mne kormoucení nepřichází ani sen na oči mé.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

3Postav mi, prosím, rukojmě za sebe; kdo jest ten, nechť mi na to ruky podá.

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

4Nebo srdce jejich přikryl jsi, aby nerozuměli, a protož jich nepovýšíš.

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

5Kdož pochlebuje bližním, oči synů jeho zhynou.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

6Jistě vystavil mne za přísloví lidem, a za divadlo všechněm,

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

7Tak že pro žalost pošly oči mé, a oudové moji všickni stínu jsou podobni.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

8Užasnouť se nad tím upřímí, a však nevinný proti pokrytci vždy se zsilovati bude.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

9Přídržeti se bude, pravím, spravedlivý cesty své, a ten, jenž jest čistých rukou, posilní se více.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

10Tolikéž i vy všickni obraťte se, a poďte, prosím; neboť nenacházím mezi vámi moudrého.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

11Dnové moji pomíjejí, myšlení má mizejí, přemyšlování, pravím, srdce mého.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

12Noc mi obracejí v den, a světla denního ukracují pro přítomnost temností.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

13Abych pak čeho i očekával, hrob bude dům můj, ve tmě usteli ložce své.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

14Jámu nazovu otcem svým, matkou pak a sestrou svou červy.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

15Kdež jest tedy očekávání mé? A kdo to, čím bych se troštoval, spatří?

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

16Do skrýší hrobu sstoupí, poněvadž jest všechněm v prachu země odpočívati.

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.