Joba 17

Baibal Olcim (Matupi Chin)

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Ka mueihla he pat tih ka khohnin loh khum coeng, kai hamla coeng tih phuel om coeng.

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

2Ka taengah a omsasaipat pai moenih a? Te dongah amih koek ham khaw ka mik ah rhaeh pai saeh.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

3Kai kah rhikhang he namah hamla khueh laeh. Anih te ulong ka kut dongla a khoom eh?

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

4Amih kah lungbuei te lungmingnah lamloh na khoem pah coeng. Te dongah na pomsang sak mahpawh.

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

5Khoyo la a hui a phoe vaengah a ca rhoek mik tah hma coeng.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

6Kai he pilnam kah a thuidoek la n'khueh tih maelhmai dongkah timthoeihnah la ka om.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

7Ka mik he konoinah neh hmang coeng tih ka pumrho he khokhawn bangla boeih om.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

8Te dongah aka thuem khaw a pong sak tih lailak taengah ommongsitoe a haenghang sak.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

9Tedae aka dueng loh amah longpuei te a tuuk vetih a kut cim khaw a thaa sai ni.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

10Amih te boeih na mael sak uh coeng. Na pawk uh to cakhaw nangmih ah hlangcueih ka hmu mahpawh.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

11Ka khohnin loh thok coeng. Ka thinko kah kohnek la ka poeknah mawth coeng.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

12Khoyin te khothaih la a khueh tih, a hmuep tom te vangnah neh a yoei sak.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

13Saelkhui te ka im bangla ka lamtawn tih, hmaisuep ah ka rhaenghmuen ka saelh.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

14Vaam taengah, “A pa nang,” ka ti nah tih a rhit taengah, “A nu neh ka ngannu,” ka ti nah coeng.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

15Te dongah menim ka ngaiuepnah tih ka ngaiuepnah he unim aka mae?

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

16Saelkhui thohka te suntla vetih laipi khuila rhenten n'ael aya?,” a ti.

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.