Jó 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.
1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.
2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.
2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.
3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?
3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟
4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.
4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.
5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.
5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.
6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.
6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.
7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.
7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.
8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.
8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.
9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.
9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.
10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.
10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.
11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.
11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.
12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.
12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.
13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,
13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،
14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,
14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.
15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?
15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟
16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”
16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.