אִיּוֹב 17

Modern Hebrew Bible

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1רוחי חבלה ימי נזעכו קברים לי׃

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

2אם לא התלים עמדי ובהמרותם תלן עיני׃

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

3שימה נא ערבני עמך מי הוא לידי יתקע׃

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

4כי לבם צפנת משכל על כן לא תרמם׃

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

5לחלק יגיד רעים ועיני בניו תכלנה׃

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

6והצגני למשל עמים ותפת לפנים אהיה׃

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

7ותכה מכעש עיני ויצרי כצל כלם׃

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

8ישמו ישרים על זאת ונקי על חנף יתערר׃

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

9ויאחז צדיק דרכו וטהר ידים יסיף אמץ׃

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

10ואולם כלם תשבו ובאו נא ולא אמצא בכם חכם׃

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

11ימי עברו זמתי נתקו מורשי לבבי׃

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

12לילה ליום ישימו אור קרוב מפני חשך׃

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

13אם אקוה שאול ביתי בחשך רפדתי יצועי׃

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

14לשחת קראתי אבי אתה אמי ואחתי לרמה׃

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

15ואיה אפו תקותי ותקותי מי ישורנה׃

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

16בדי שאל תרדנה אם יחד על עפר נחת׃

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.