אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 21
Modern Hebrew Bible
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 21

Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ויען איוב ויאמר׃
1پس ایوب در جواب گفت:
2שמעו שמוע מלתי ותהי זאת תנחומתיכם׃
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
3שאוני ואנכי אדבר ואחר דברי תלעיג׃
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
4האנכי לאדם שיחי ואם מדוע לא תקצר רוחי׃
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
5פנו אלי והשמו ושימו יד על פה׃
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
6ואם זכרתי ונבהלתי ואחז בשרי פלצות׃
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
7מדוע רשעים יחיו עתקו גם גברו חיל׃
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
8זרעם נכון לפניהם עמם וצאצאיהם לעיניהם׃
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
9בתיהם שלום מפחד ולא שבט אלוה עליהם׃
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
10שורו עבר ולא יגעל תפלט פרתו ולא תשכל׃
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
11ישלחו כצאן עויליהם וילדיהם ירקדון׃
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
12ישאו כתף וכנור וישמחו לקול עוגב׃
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
13יבלו בטוב ימיהם וברגע שאול יחתו׃
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
14ויאמרו לאל סור ממנו ודעת דרכיך לא חפצנו׃
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
15מה שדי כי נעבדנו ומה נועיל כי נפגע בו׃
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
16הן לא בידם טובם עצת רשעים רחקה מני׃
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
17כמה נר רשעים ידעך ויבא עלימו אידם חבלים יחלק באפו׃
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
18יהיו כתבן לפני רוח וכמץ גנבתו סופה׃
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
19אלוה יצפן לבניו אונו ישלם אליו וידע׃
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
20יראו עינו כידו ומחמת שדי ישתה׃
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
21כי מה חפצו בביתו אחריו ומספר חדשיו חצצו׃
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
22הלאל ילמד דעת והוא רמים ישפוט׃
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
23זה ימות בעצם תמו כלו שלאנן ושליו׃
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
24עטיניו מלאו חלב ומח עצמותיו ישקה׃
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
25וזה ימות בנפש מרה ולא אכל בטובה׃
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
26יחד על עפר ישכבו ורמה תכסה עליהם׃
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
27הן ידעתי מחשבותיכם ומזמות עלי תחמסו׃
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
28כי תאמרו איה בית נדיב ואיה אהל משכנות רשעים׃
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
29הלא שאלתם עוברי דרך ואתתם לא תנכרו׃
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
30כי ליום איד יחשך רע ליום עברות יובלו׃
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
31מי יגיד על פניו דרכו והוא עשה מי ישלם לו׃
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
32והוא לקברות יובל ועל גדיש ישקוד׃
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
33מתקו לו רגבי נחל ואחריו כל אדם ימשוך ולפניו אין מספר׃
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
34ואיך תנחמוני הבל ותשובתיכם נשאר מעל׃
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.