Job 21
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Job answered,
1پس ایوب در جواب گفت:
2“Listen diligently to my speech. Let this be your consolation.
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
3Allow me, and I also will speak. After I have spoken, mock on.
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
4As for me, is my complaint to man? Why shouldn’t I be impatient?
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
5Look at me, and be astonished. Lay your hand on your mouth.
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
6When I remember, I am troubled. Horror takes hold of my flesh.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
7“Why do the wicked live, become old, yes, and grow mighty in power?
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
8Their child is established with them in their sight, their offspring before their eyes.
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
9Their houses are safe from fear, neither is the rod of God upon them.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
10Their bulls breed without fail. Their cows calve, and don’t miscarry.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
11They send out their little ones like a flock. Their children dance.
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
12They sing to the tambourine and harp, and rejoice at the sound of the pipe.
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
13They spend their days in prosperity. In an instant they go down to Sheol.
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
14They tell God, ‘Depart from us, for we don’t want to know about your ways.
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
15What is the Almighty, that we should serve him? What profit should we have, if we pray to him?’
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
16Behold, their prosperity is not in their hand. The counsel of the wicked is far from me.
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
17“How often is it that the lamp of the wicked is put out, that their calamity comes on them, that God distributes sorrows in his anger?
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
18How often is it that they are as stubble before the wind, as chaff that the storm carries away?
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
19You say, ‘God lays up his iniquity for his children.’ Let him recompense it to himself, that he may know it.
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
20Let his own eyes see his destruction. Let him drink of the wrath of the Almighty.
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
21For what does he care for his house after him, when the number of his months is cut off?
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
22“Shall any teach God knowledge, since he judges those who are high?
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
23One dies in his full strength, being wholly at ease and quiet.
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
24His pails are full of milk. The marrow of his bones is moistened.
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
25Another dies in bitterness of soul, and never tastes of good.
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
26They lie down alike in the dust. The worm covers them.
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
27“Behold, I know your thoughts, the plans with which you would wrong me.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
28For you say, ‘Where is the house of the prince? Where is the tent in which the wicked lived?’
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
29Haven’t you asked wayfaring men? Don’t you know their evidences,
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
30that the evil man is reserved to the day of calamity, that they are led out to the day of wrath?
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
31Who will declare his way to his face? Who will repay him what he has done?
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
32Yet he will be borne to the grave. Men will keep watch over the tomb.
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
33The clods of the valley will be sweet to him. All men will draw after him, as there were innumerable before him.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
34So how can you comfort me with nonsense, because in your answers there remains only falsehood?”
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.