Job 39
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“Do you know the time when the mountain goats give birth? Do you watch when the doe bears fawns?
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
2Can you count the months that they fulfill? Or do you know the time when they give birth?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
3They bow themselves. They bear their young. They end their labor pains.
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
4Their young ones become strong. They grow up in the open field. They go out, and don’t return again.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
5“Who has set the wild donkey free? Or who has loosened the bonds of the swift donkey,
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
6whose home I have made the wilderness, and the salt land his dwelling place?
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
7He scorns the tumult of the city, neither does he hear the shouting of the driver.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
8The range of the mountains is his pasture. He searches after every green thing.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
9“Will the wild ox be content to serve you? Or will he stay by your feeding trough?
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
10Can you hold the wild ox in the furrow with his harness? Or will he till the valleys after you?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
11Will you trust him, because his strength is great? Or will you leave to him your labor?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
12Will you confide in him, that he will bring home your seed, and gather the grain of your threshing floor?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
13“The wings of the ostrich wave proudly, but are they the feathers and plumage of love?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
14For she leaves her eggs on the earth, warms them in the dust,
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
15and forgets that the foot may crush them, or that the wild animal may trample them.
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
16She deals harshly with her young ones, as if they were not hers. Though her labor is in vain, she is without fear,
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
17because God has deprived her of wisdom, neither has he imparted to her understanding.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
18When she lifts up herself on high, she scorns the horse and his rider.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
19“Have you given the horse might? Have you clothed his neck with a quivering mane?
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
20Have you made him to leap as a locust? The glory of his snorting is awesome.
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
21He paws in the valley, and rejoices in his strength. He goes out to meet the armed men.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
22He mocks at fear, and is not dismayed, neither does he turn back from the sword.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
23The quiver rattles against him, the flashing spear and the javelin.
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
24He eats up the ground with fierceness and rage, neither does he stand still at the sound of the trumpet.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
25As often as the trumpet sounds he snorts, ‘Aha!’ He smells the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
26“Is it by your wisdom that the hawk soars, and stretches her wings toward the south?
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
27Is it at your command that the eagle mounts up, and makes his nest on high?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
28On the cliff he dwells and makes his home, on the point of the cliff and the stronghold.
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
29From there he spies out the prey. His eyes see it afar off.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
30His young ones also suck up blood. Where the slain are, there he is.”
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.