Job 39
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1“Do you know when mountain goats give birth? Have you watched the doe bear her fawn?
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
2Can you count the months they are pregnant? Do you know the time they give birth?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
3They crouch down and bring forth their young; they deliver their newborn.
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
4Their young ones thrive and grow up in the open field; they leave and do not return.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
5Who set the wild donkey free? Who released the swift donkey from the harness?
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
6I made the wilderness his home and the salt flats his dwelling.
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
7He scorns the tumult of the city and never hears the shouts of a driver.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
8He roams the mountains for pasture, searching for any green thing.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
9Will the wild ox consent to serve you? Will he stay by your manger at night?
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
10Can you hold him to the furrow with a harness? Will he plow the valleys behind you?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
11Can you rely on his great strength? Will you leave your hard work to him?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
12Can you trust him to bring in your grain and gather it to your threshing floor?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
13The wings of the ostrich flap joyfully, but cannot match the pinions and feathers of the stork.
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
14For she leaves her eggs on the ground and lets them warm in the sand.
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
15She forgets that a foot may crush them, or a wild animal may trample them.
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
16She treats her young harshly, as if not her own, with no concern that her labor was in vain.
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
17For God has deprived her of wisdom; He has not endowed her with understanding.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
18Yet when she proudly spreads her wings, she laughs at the horse and its rider.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
19Do you give strength to the horse or adorn his neck with a mane?
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
20Do you make him leap like a locust, striking terror with his proud snorting?
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
21He paws in the valley and rejoices in his strength; he charges into battle.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
22He laughs at fear, frightened of nothing; he does not turn back from the sword.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
23A quiver rattles at his side, along with a flashing spear and lance.
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
24Trembling with excitement, he devours the distance; he cannot stand still when the ram’s horn sounds.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
25At the blast of the horn, he snorts with fervor. He catches the scent of battle from afar— the shouts of captains and the cry of war.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
26Does the hawk take flight by your understanding and spread his wings toward the south?
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
27Does the eagle soar at your command and make his nest on high?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
28He dwells on a cliff and lodges there; his stronghold is on a rocky crag.
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
29From there he spies out food; his eyes see it from afar.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
30His young ones feast on blood; and where the slain are, there he is.”
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.