Job 9
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Job answered:
1پس ایوب در جواب گفت:
2“Yes, I know that it is so, but how can a mortal be righteous before God?
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
3If one wished to contend with God, he could not answer Him one time out of a thousand.
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
4God is wise in heart and mighty in strength. Who has resisted Him and prospered?
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
5He moves mountains without their knowledge and overturns them in His anger.
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
6He shakes the earth from its place, so that its foundations tremble.
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
7He commands the sun not to shine; He seals off the stars.
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
8He alone stretches out the heavens and treads on the waves of the sea.
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
9He is the Maker of the Bear and Orion, of the Pleiades and the constellations of the south.
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
10He does great things beyond searching out, and wonders without number.
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
11Were He to pass by me, I would not see Him; were He to move, I would not recognize Him.
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
12If He takes away, who can stop Him? Who dares to ask Him, ‘What are You doing?’
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
13God does not restrain His anger; the helpers of Rahab cower beneath Him.
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
14How then can I answer Him or choose my arguments against Him?
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
15For even if I were right, I could not answer. I could only beg my Judge for mercy.
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
16If I summoned Him and He answered me, I do not believe He would listen to my voice.
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
17For He would crush me with a tempest and multiply my wounds without cause.
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
18He does not let me catch my breath, but overwhelms me with bitterness.
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
19If it is a matter of strength, He is indeed mighty! If it is a matter of justice, who can summon Him ?
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
20Even if I were righteous, my mouth would condemn me; if I were blameless, it would declare me guilty.
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
21Though I am blameless, I have no concern for myself; I despise my own life.
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
22It is all the same, and so I say, ‘He destroys both the blameless and the wicked.’
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
23When the scourge brings sudden death, He mocks the despair of the innocent.
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
24The earth is given into the hand of the wicked; He blindfolds its judges. If it is not He, then who is it?
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
25My days are swifter than a runner; they flee without seeing good.
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
26They sweep by like boats of papyrus, like an eagle swooping down on its prey.
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
27If I were to say, ‘I will forget my complaint and change my expression and smile,’
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
28I would still dread all my sufferings; I know that You will not acquit me.
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
29Since I am already found guilty, why should I labor in vain?
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
30If I should wash myself with snow and cleanse my hands with lye,
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
31then You would plunge me into the pit, and even my own clothes would despise me.
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
32For He is not a man like me, that I can answer Him, that we can take each other to court.
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
33Nor is there a mediator between us, to lay his hand upon us both.
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
34Let Him remove His rod from me, so that His terror will no longer frighten me.
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
35Then I would speak without fear of Him. But as it is, I am on my own.
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.