約伯記 9
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1約伯 回答說：
1پس ایوب در جواب گفت:
2我真知道是這樣； 但人在上帝面前怎能成為義呢？
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
3若願意與他爭辯， 千中之一也不能回答。
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
4他心裏有智慧，且大有能力。 誰向上帝剛硬而得亨通呢？
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
5他發怒，把山翻倒挪移， 山並不知覺。
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
6他使地震動，離其本位， 地的柱子就搖撼。
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
7他吩咐日頭不出來，就不出來， 又封閉眾星。
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
8他獨自鋪張蒼天， 步行在海浪之上。
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
9他造北斗、參星、昴星， 並南方的密宮；
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
10他行大事，不可測度， 行奇事，不可勝數。
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
11他從我旁邊經過，我卻不看見； 他在我面前行走，我倒不知覺。
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
12他奪取，誰能阻擋？ 誰敢問他：你做甚麼？
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
13上帝必不收回他的怒氣； 扶助 拉哈伯 的，屈身在他以下。
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
14既是這樣，我怎敢回答他， 怎敢選擇言語與他 辯論呢 ？
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
15我雖有義，也不回答他， 只要向那審判我的懇求。
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
16我若呼籲，他應允我； 我仍不信他真聽我的聲音。
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
17他用暴風折斷我， 無故地加增我的損傷。
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
18我就是喘一口氣，他都不容， 倒使我滿心苦惱。
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
19若論 力量， 他真有 能力！ 若論審判， 他說 誰能將我傳來呢？
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
20我雖有義，自己的口要定我為有罪； 我雖完全，我口必顯我為彎曲。
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
21我本完全，不顧自己； 我厭惡我的性命。
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
22善惡無分 ，都是一樣； 所以我說，完全人和惡人，他都滅絕。
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
23若忽然遭殺害之禍， 他必戲笑無辜的人遇難。
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
24世界交在惡人手中； 蒙蔽世界審判官的臉， 若不是他，是誰呢？
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
25我的日子比跑信的更快， 急速過去，不見福樂。
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
26我的日子過去如快船， 如急落抓食的鷹。
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
27我若說：我要忘記我的哀情， 除去我的 愁容 ，心中暢快；
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
28我因愁苦而懼怕， 知道你必不以我為無辜。
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
29我必被你定為有罪， 我何必徒然勞苦呢？
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
30我若用雪水洗身， 用鹼潔淨我的手，
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
31你還要扔我在坑裏， 我的衣服都憎惡我。
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
32他本不像我是人，使我可以回答他， 又使我們可以同聽審判。
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
33我們中間沒有聽訟的人 可以向我們兩造按手。
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
34願他把杖離開我， 不使驚惶威嚇我。
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
35我就說話，也不懼怕他， 現在我卻不是那樣。
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.