Книга Иова 9
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1И отвечал Иов и сказал:
1پس ایوب در جواب گفت:
2правда! знаю, что так; но как оправдается человек пред Богом?
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
3Если захочет вступить в прение с Ним, то не ответит Ему ни на одно из тысячи.
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
4Премудр сердцем и могущ силою; кто восставал против Него и оставался в покое?
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
5Он передвигает горы, и не узнают их: Он превращает их в гневе Своем;
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
6сдвигает землю с места ее, и столбы ее дрожат;
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
7скажет солнцу,- и не взойдет, и на звезды налагает печать.
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
8Он один распростирает небеса и ходит по высотам моря;
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
9сотворил Ас, Кесиль и Хима и тайники юга;
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
10делает великое, неисследимое и чудное без числа!
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
11Вот, Он пройдет предо мною, и не увижу Его; пронесется, и не замечу Его.
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
12Возьмет, и кто возбранит Ему? кто скажет Ему: что Ты делаешь?
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
13Бог не отвратит гнева Своего; пред Ним падут поборники гордыни.
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
14Тем более могу ли я отвечать Ему и приискивать себе слова пред Ним?
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
15Хотя бы я и прав был, но не буду отвечать, а буду умолять Судию моего.
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
16Если бы я воззвал, и Он ответил мне,- я не поверил бы, что голос мой услышал Тот,
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
17Кто в вихре разит меня и умножает безвинно мои раны,
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
18не дает мне перевести духа, но пресыщает меня горестями.
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
19Если действовать силою, то Он могуществен; если судом, кто сведет меня с Ним?
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
20Если я буду оправдываться, то мои же уста обвинят меня; если я невинен, то Он признает меня виновным.
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
21Невинен я; не хочу знать души моей, презираю жизнь мою.
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
22Все одно; поэтому я сказал, что Он губит и непорочного и виновного.
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
23Если этого поражает Он бичом вдруг, то пытке невинных посмеивается.
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
24Земля отдана в руки нечестивых; лица судей ее Он закрывает. Если не Он, то кто же?
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
25Дни мои быстрее гонца,- бегут, не видят добра,
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
26несутся, как легкие ладьи, как орел стремится на добычу.
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
27Если сказать мне: забуду я жалобы мои, отложу мрачный вид свой и ободрюсь;
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
28то трепещу всех страданий моих, зная, что Ты не объявишь меня невинным.
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
29Если же я виновен, то для чего напрасно томлюсь?
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
30Хотя бы я омылся и снежною водою и совершенно очистил руки мои,
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
31то и тогда Ты погрузишь меня в грязь, и возгнушаются мною одежды мои.
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
32Ибо Он не человек, как я, чтоб я мог отвечать Ему и идти вместе с Ним на суд!
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
33Нет между нами посредника, который положил бы руку свою на обоих нас.
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
34Да отстранит Он от меня жезл Свой, и страх Его да не ужасает меня,
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
35и тогда я буду говорить и не убоюсь Его, ибо я не таков сам в себе.
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.