Книга Иова 14
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Человек, рожденный женою, краткодневен и пресыщен печалями:
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
2как цветок, он выходит и опадает; убегает, как тень, и не останавливается.
2مثل گل می‌روید و بریده می‌شود. و مثل سایه می‌گریزد و نمی ماند.
3И на него-то Ты отверзаешь очи Твои, и меня ведешь на суд с Тобою?
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را می‌گشایی و مرا با خود به محاکمه می‌آوری؟
4Кто родится чистым от нечистого? Ни один.
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
5Если дни ему определены, и число месяцев его у Тебя, если Ты положил ему предел, которого он не перейдет,
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشته‌ای که از آن تجاوز نتواند نمود.
6то уклонись от него: пусть он отдохнет, доколе не окончит, как наемник, дня своего.
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
7Для дерева есть надежда, что оно, если и будет срублено, снова оживет, и отрасли от него выходить не перестанут:
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
8если и устарел в земле корень его, и пень его замер в пыли,
8اگر‌چه ریشه‌اش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
9но, лишь почуяло воду, оно дает отпрыски и пускает ветви, как бы вновь посаженное.
9لیکن از بوی آب، رمونه می‌کند و مثل نهال نو، شاخه‌ها می‌آورد.
10А человек умирает и распадается; отошел, и где он?
10اما مرد می‌میرد و فاسد می‌شود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
11Уходят воды из озера, и река иссякает и высыхает:
11چنانکه آبها از دریازایل می‌شود، و نهرها ضایع و خشک می‌گردد.
12так человек ляжет и не станет; до скончания неба он не пробудится и не воспрянет от сна своего.
12همچنین انسان می‌خوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
13О, если бы Ты в преисподней сокрыл меня и укрывал меня, пока пройдет гнев Твой, положил мне срок и потом вспомнил обо мне!
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
14Когда умрет человек, то будет ли он опять жить? Во все дни определенного мне времени я ожидал бы, пока придет мне смена.
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
15Воззвал бы Ты, и я дал бы Тебе ответ, и Ты явил бы благоволение творению рук Твоих;
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
16ибо тогда Ты исчислял бы шаги мои и не подстерегал бы греха моего;
16اما الان قدمهای مرا می‌شماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
17в свитке было бы запечатано беззаконие мое, и Ты закрыл бы вину мою.
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساخته‌ای.
18Но гора падая разрушается, и скала сходит с места своего;
18به درستی کوهی که می‌افتد فانی می‌شود وصخره از مکانش منتقل می‌گردد.
19вода стирает камни; разлив ее смывает земную пыль: так и надежду человека Ты уничтожаешь.
19آب سنگهارا می‌ساید، و سیلهایش خاک زمین را می‌برد. همچنین امید انسان را تلف می‌کنی،
20Теснишь его до конца, и он уходит; изменяешь ему лице и отсылаешь его.
20بر او تا به ابد غلبه می‌کنی، پس می‌رود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها می‌کنی.
21В чести ли дети его - он не знает, унижены ли - он не замечает;
21پسرانش به عزت می‌رسند و او نمی داند. یا به ذلت می‌افتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
22но плоть его на нем болит, и душа его в нем страдает.
22برای خودش فقط جسد اواز درد بی‌تاب می‌شود. و برای خودش جان اوماتم می‌گیرد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.