Книга Иова 14
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Человек, рожденный женою, краткодневен и пресыщен печалями:
1De mens, geboren uit een vrouw, Leeft korte tijd en vol ellende;
2как цветок, он выходит и опадает; убегает, как тень, и не останавливается.
2Hij ontluikt en verwelkt als een bloem, Vliedt heen als een schaduw, en houdt geen stand:
3И на него-то Ты отверзаешь очи Твои, и меня ведешь на суд с Тобою?
3En op zo een vestigt Gij uw oog, En daagt Gij voor uw gericht!
4Кто родится чистым от нечистого? Ни один.
4Kan een reine uit een onreine komen? Niet een!
5Если дни ему определены, и число месяцев его у Тебя, если Ты положил ему предел, которого он не перейдет,
5Maarwanneer dus zijn dagen zijn vastgesteld, Het getal zijner maanden door U is bepaald, Gij hem zijn grens hebt gesteld, die hij niet overschrijdt:
6то уклонись от него: пусть он отдохнет, доколе не окончит, как наемник, дня своего.
6Wend dan uw blik van Hem af, en laat hem met rust, Tot hij zijn dagtaak als een huurling volbracht heeft!
7Для дерева есть надежда, что оно, если и будет срублено, снова оживет, и отрасли от него выходить не перестанут:
7Ja, voor een boom is er hoop, als hij wordt omgehakt: Hij loopt weer uit, en zijn loten houden niet op.
8если и устарел в земле корень его, и пень его замер в пыли,
8Al is ook zijn wortel in de bodem verouderd, Afgestorven zijn tronk in het stof:
9но, лишь почуяло воду, оно дает отпрыски и пускает ветви, как бы вновь посаженное.
9Hij bot weer uit, zodra hij het water maar ruikt, Schiet takken als een jonge plant.
10А человек умирает и распадается; отошел, и где он?
10Maar sterft een mens, ontzield blijft hij liggen Geeft hij de geest, hij is er niet meer.
11Уходят воды из озера, и река иссякает и высыхает:
11Zoals water wegvloeit uit de zee, De rivier leegloopt en uitdroogt:
12так человек ляжет и не станет; до скончания неба он не пробудится и не воспрянет от сна своего.
12Zo legt de mens zich neer, en staat niet meer op En wordt niet wakker uit zijn slaap. 14:12b Zolang de hemel bestaat, ontwaken zij niet!
13О, если бы Ты в преисподней сокрыл меня и укрывал меня, пока пройдет гнев Твой, положил мне срок и потом вспомнил обо мне!
13Ach, als Gij mij in het dodenrijk mocht verschuilen, Mij verbergen, tot uw toorn is bedaard, Mij een tijdstip bepalen, en dan aan mij denken,
14Когда умрет человек, то будет ли он опять жить? Во все дни определенного мне времени я ожидал бы, пока придет мне смена.
14Den mens na zijn dood deedt herleven: Dan zou ik al de dagen van mijn harde dienst blijven wachten, Tot mijn aflossing komt!
15Воззвал бы Ты, и я дал бы Тебе ответ, и Ты явил бы благоволение творению рук Твоих;
15Hoe zou ik dan antwoorden, als Gij riept Als Gij het werk uwer handen verlangend kwaamt zoeken!
16ибо тогда Ты исчислял бы шаги мои и не подстерегал бы греха моего;
16Terwijl Gij thans mijn schreden telt, Zoudt Gij niet langer op mijn zonden meer loeren,
17в свитке было бы запечатано беззаконие мое, и Ты закрыл бы вину мою.
17Maar in een buidel mijn overtreding verzegelen, En mijn fouten bedekken!
18Но гора падая разрушается, и скала сходит с места своего;
18Maar zoals een berg ineenstort, Een rots van haar plaats wordt gerukt,
19вода стирает камни; разлив ее смывает земную пыль: так и надежду человека Ты уничтожаешь.
19Het water de stenen uitholt, Een stortregen de aardbodem wegspoelt: Zo slaat Gij de hoop der mensen de bodem in,
20Теснишь его до конца, и он уходит; изменяешь ему лице и отсылаешь его.
20Gij slaat hem neer, hij gaat heen voor altijd; Gij verbleekt zijn gelaat, en zendt hem weg.
21В чести ли дети его - он не знает, унижены ли - он не замечает;
21Zijn zonen mogen worden geëerd: hij ziet het niet; Tot schande komen: hij bemerkt het niet.
22но плоть его на нем болит, и душа его в нем страдает.
22Slechts over zijn eigen lichaam voelt hij smart, Blijft over zijn eigen ziel in droefheid gedompeld!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.