Job 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1[Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
1De mens, geboren uit een vrouw, Leeft korte tijd en vol ellende;
2Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
2Hij ontluikt en verwelkt als een bloem, Vliedt heen als een schaduw, en houdt geen stand:
3Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium?
3En op zo een vestigt Gij uw oog, En daagt Gij voor uw gericht!
4Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
4Kan een reine uit een onreine komen? Niet een!
5Breves dies hominis sunt: numerus mensium ejus apud te est: constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
5Maarwanneer dus zijn dagen zijn vastgesteld, Het getal zijner maanden door U is bepaald, Gij hem zijn grens hebt gesteld, die hij niet overschrijdt:
6Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
6Wend dan uw blik van Hem af, en laat hem met rust, Tot hij zijn dagtaak als een huurling volbracht heeft!
7Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.
7Ja, voor een boom is er hoop, als hij wordt omgehakt: Hij loopt weer uit, en zijn loten houden niet op.
8Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
8Al is ook zijn wortel in de bodem verouderd, Afgestorven zijn tronk in het stof:
9ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
9Hij bot weer uit, zodra hij het water maar ruikt, Schiet takken als een jonge plant.
10Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est?
10Maar sterft een mens, ontzield blijft hij liggen Geeft hij de geest, hij is er niet meer.
11Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
11Zoals water wegvloeit uit de zee, De rivier leegloopt en uitdroogt:
12sic homo, cum dormierit, non resurget: donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
12Zo legt de mens zich neer, en staat niet meer op En wordt niet wakker uit zijn slaap. 14:12b Zolang de hemel bestaat, ontwaken zij niet!
13Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei?
13Ach, als Gij mij in het dodenrijk mocht verschuilen, Mij verbergen, tot uw toorn is bedaard, Mij een tijdstip bepalen, en dan aan mij denken,
14Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
14Den mens na zijn dood deedt herleven: Dan zou ik al de dagen van mijn harde dienst blijven wachten, Tot mijn aflossing komt!
15Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
15Hoe zou ik dan antwoorden, als Gij riept Als Gij het werk uwer handen verlangend kwaamt zoeken!
16Tu quidem gressus meos dinumerasti: sed parce peccatis meis.
16Terwijl Gij thans mijn schreden telt, Zoudt Gij niet langer op mijn zonden meer loeren,
17Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
17Maar in een buidel mijn overtreding verzegelen, En mijn fouten bedekken!
18Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo:
18Maar zoals een berg ineenstort, Een rots van haar plaats wordt gerukt,
19lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
19Het water de stenen uitholt, Een stortregen de aardbodem wegspoelt: Zo slaat Gij de hoop der mensen de bodem in,
20Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret: immutabis faciem ejus, et emittes eum.
20Gij slaat hem neer, hij gaat heen voor altijd; Gij verbleekt zijn gelaat, en zendt hem weg.
21Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.
21Zijn zonen mogen worden geëerd: hij ziet het niet; Tot schande komen: hij bemerkt het niet.
22Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.]
22Slechts over zijn eigen lichaam voelt hij smart, Blijft over zijn eigen ziel in droefheid gedompeld!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.