Job 23
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Respondens autem Job, ait:
1Job antwoordde, en sprak:
2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.
2Al weer heet mijn klagen verzet: Maar zijn hand dwingt mij tot zuchten!
3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?
3Ach, dat ik Hem vinden kon, En voor zijn troon kon verschijnen!
4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:
4Dan zette ik Hem mijn zaak uiteen, En vulde mijn mond met bewijzen;
5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.
5Dan kende ik de woorden, waarmee Hij mij antwoordt, Vernam ik, wat Hij mij zegt.
6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.
6Zou Hij zijn macht in het geding moeten brengen? Neen, als Hij slechts naar mij hoorde!
7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.
7Dan zou Hij bemerken dat er bij Hem een onschuldige pleit, En ik was voorgoed van mijn Rechter bevrijd!
8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.
8Maar ga ik naar het oosten, Hij is er niet, Of naar het westen, ik bespeur Hem niet;
9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.
9Ik zoek Hem ten noorden, ik vind Hem niet, Wend mij naar het zuiden, ik zie Hem niet.
10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.
10Het is, omdat Hij mijn wandel kent Omdat ik als goud te voorschijn zou treden, als Hij mij toetst:
11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.
11Want mijn voet bleef steeds in zijn spoor, Ik hield zijn pad, en verliet het nooit!
12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.
12Van het bevel zijner lippen week ik niet af, Het woord van zijn mond heb ik in mijn boezem bewaard:
13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.
13Maar wil Hij iets, wie kan Hem beletten, Begeert Hij iets, Hij voert het uit!
14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.
14Ja, Hij volbrengt, wat Hij over mij heeft besloten, Met al het andere, wat Hij heeft beschikt:
15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.
15En daarom ben ik voor Hem zo bang, Sidder ik, als ik aan Hem denk.
16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.
16Het is God, die mijn hart murw heeft geslagen, De Almachtige, die mij verschrikt;
17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]
17Neen, niet door de duisternis ben ik ontsteld Niet door het donker, dat mijn gelaat bedekt!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.