Job 8
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
2Hoe lang nog gaat ge zó voort, En zullen uw woorden als een stormwind loeien?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
3Zou God het recht soms verkrachten, De Almachtige de gerechtigheid schenden:
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
4Wanneer uw kinderen tegen Hem hebben gezondigd, Dan heeft Hij hun slechts hun misdaad vergolden!
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
5Maar als gij uw toevlucht neemt tot God, En rein en oprecht tot den Almachtige smeekt:
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
6Dan zal Hij van stonde af over u waken, En schenkt Hij u weer een rechtschapen gezin;
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
7Dan schijnt uw vroeger lot slechts gering, Wordt ver door uw nieuwe staat overtroffen.
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
8Ja, vraag het maar aan het voorgeslacht Geef acht op de bevinding van hun vaderen!
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
9Want wij zijn van gisteren, en weten niets, Ons leven op aarde is enkel een schaduw;
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
10Maar zij zullen u leren, het u vertellen, En woorden spreken uit hun hart:
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
11Schiet het riet op buiten het moeras, Groeien de biezen buiten het water?
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
12Het wordt afgesneden, terwijl het nog bloeit, En verdort vóór ieder ander gewas:
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
13Zo vergaat het allen, die God vergeten, Wordt de hoop van de bozen te schande!
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
14Een herfstdraad is zijn vertrouwen, Zijn toeverlaat een spinneweb;
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
15Hij steunt op zijn web, maar dit houdt het niet uit, Hij grijpt het vast, maar het houdt geen stand.
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
16Vol sappen staat hij in de zon, Zijn ranken verspreiden zich over zijn hof;
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
17Zijn wortels kronkelen zich over het grint, En tussen de stenen grijpt hij zich vast.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
18Maar rukt men hem weg van zijn plaats, Dan verloochent ze hem:ik heb u nooit gezien!
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
19Zo vergaat zijn leven door de mot Uit het stof ervan schieten anderen op.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
20Neen, God verwerpt den brave niet, En reikt den boze geen hand.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
21Nog wordt uw mond met lachen vervuld, En uw lippen met jubel;
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
22Maar uw haters worden met schande bedekt, De tent der bozen verdwijnt!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.