Job
Chapter 8
Clementine Vulgate, 1598
vs Diodati Bibbia 1885
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 8

Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
1E BILDAD Suhita rispose, e disse:
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
2Infino a quando proferirai tali ragionamenti, E saranno le parole della tua bocca come un vento impetuoso?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
3Iddio pervertirebbe egli il giudicio? L'Onnipotente pervertirebbe egli la giustizia?
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
4Se i tuoi figliuoli hanno peccato contro a lui, Egli altresì li ha dati in mano del lor misfatto.
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
5Ma quant'è a te, se tu ricerchi Iddio, E chiedi grazia all'Onnipotente;
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
6Se tu sei puro e diritto, Certamente egli si risveglierà di presente in favor tuo, E farà prosperare il tuo giusto abitacolo.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
7E la tua condizione di prima sarà stata piccola, E l'ultima diventerà grandissima.
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
8Perciocchè domanda pur le età primiere, E disponti ad informarti da' padri loro;
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
9Imperocchè, quant'è a noi, siamo sol da ieri in qua, E non abbiamo intendimento; Perchè i nostri giorni son come un'ombra sopra la terra;
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
10Non insegnerannoti essi, e non parlerannoti, E non trarranno essi fuori ragionamenti dal cuor loro?
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
11Il giunco sorgerà egli senza pantano? L'erba de' prati crescerà ella senz'acqua?
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
12E pure, mentre è ancor verde, e non è ancora segata, Si secca avanti ogni altra erba.
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
13Tali son le vie di tutti quelli che dimenticano Iddio, E così perirà la speranza dell'ipocrita;
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
14La cui speranza sarà troncata, E la cui confidanza sarà una casa di ragnolo.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
15Egli si appoggerà in su la casa sua, ma quella non istarà ferma; Egli si atterrà ad essa, ma ella non istarà in piè.
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
16Egli è verdeggiante al sole, E i suoi rami si spandono fuori in sul giardino, nel quale è piantato;
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
17Le sue radici s'intralciano presso alla fonte, Egli mira la casa di pietra.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
18Ma, se alcuno lo manderà in ruina, divellendolo dal luogo suo , Questo lo rinnegherà dicendo: Io non ti vidi giammai .
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
19Ecco, tale è l'allegrezza della sua via, E dalla polvere ne germoglieranno altri.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
20Ecco, Iddio non disdegna l' uomo intiero; Ma altresì non presta la mano a' maligni.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
21Ancora empierà egli la tua bocca di riso, E le tue labbra di giubilo.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
22Quelli che ti odiano saranno vestiti di vergogna; Ma il tabernacolo degli empi non sarà più .

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.