Job 8
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Tongan Bible, Revised West Version
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
1Pea naʻe toki tali ʻe Pilitati mei Suaa, ʻo ne pehē,
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
2ʻE fēfē hono fuoloa ʻo hoʻo lea pehē pe? Pea tatau mo e matangi mālohi ʻae ngaahi lea ʻa ho ngutu?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
3He ʻoku fakahala ʻe he ʻOtua ʻae fakamaau? Pe fakahalaʻi ʻe he Māfimafi ʻae angatonu?
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
4Kapau kuo angahala ʻa hoʻo fānau kiate ia, pea kuo ne liʻaki ʻakinautolu ko e meʻa ʻi heʻenau fai hala;
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
5Kapau te ke kumi vave ki he ʻOtua, pea fai hoʻo faʻa hū tāumaʻu ki he Māfimafi;
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
6Kapau kuo ke maʻa mo angatonu ko e moʻoni ʻe ʻā hake ia maʻau, pea te ne ngaohi ke monūʻia ʻae nofoʻanga ʻo hoʻo māʻoniʻoni.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
7Neongo ʻae siʻi ʻa ho kamataʻanga, ka ʻe fakalahi ʻaupito ho ikuʻanga.
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
8“Ko eni, ʻoku ou kole kiate koe, ke ke fehuʻi ki he kuonga ʻi muʻa, pea ke teuʻi koe ke ke ʻeke ki heʻenau ngaahi tamai:
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
9(He ʻoku ʻoe ʻaneafi pe ʻakinautolu, pea taʻeʻilo ha meʻa, koeʻuhi ʻoku tatau hotau ngaahi ʻaho ʻi māmani mo e ʻata:)
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
10ʻIkai ʻe akonakiʻi koe ʻekinautolu, ʻo tala kiate koe, pea hua ʻaki mai ʻae ngaahi lea mei honau loto?
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
11“ʻE faʻa tupu ʻae mohuku ʻoe anovai ka ʻi he kelepulu pe? ʻE faʻa tupu ʻae kaho ka ʻi he vai pe?
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
12He ʻoku lolotonga ʻene kei mata, ʻo ʻikai tā, ʻoku tomuʻa mae ia ʻi he ʻakau kotoa pē.
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
13ʻOku pehē pe ʻae ʻaluʻanga ʻokinautolu ʻoku fakangaloʻi ʻae ʻOtua; pea ko e ʻamanaki ʻae mālualoi ʻe ʻauha ia:
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
14Ko ʻene ʻamanaki ʻe tuʻusi ia, pea ko ʻene falalaʻanga ko e matamata kupenga ʻoe hina.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
15ʻE faʻaki ia ki hono fale, ka ʻe ʻikai tuʻu ia: ʻe puke maʻu ʻe ia ki ai, ka ʻe ʻikai te ne tolonga.”
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
16ʻOku maʻuiʻui ia ʻi he mata ʻoe laʻā, pea tupu hono vaʻa ʻi heʻene ngoue.
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
17Ko hono ngaahi aka ʻoku fefihifihitaki ʻi he tafungofunga, ʻo ʻiloʻi ʻae potu makamaka.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
18Kapau te ne fakaʻauha ia mei hono potu, pea ʻe toki fakafisi ia, ʻo pehē, ‘naʻe ʻikai te u mamata kiate koe.’
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
19Vakai, ko e fiefia eni ʻa hono hala, pea ʻe toe tupu ʻae niʻihi mei he kelekele.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
20“Vakai, ʻe ʻikai siʻaki ʻe he ʻOtua ha taha haohaoa, pea ʻe ʻikai tokoniʻi ʻe ia ʻae kau fai kovi:
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
21Kaeʻoua ke ne fakapito ho ngutu ʻi he kata, mo ho loungutu ʻi he fiefia.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
22Ko kinautolu ʻoku fehiʻa kiate koe ʻe fakakofuʻaki ʻae mā; pea ʻe fakaʻauha ʻae nofoʻanga ʻoe angahala.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.