Job 8
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
1ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
2μέχρι τίνος λαλήσεις ταῦτα, πνεῦμα πολυρρῆμον τοῦ στόματός σου;
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
3μὴ ὁ Κύριος ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον;
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
4εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ, ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀνομίας αὐτῶν.
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
5σὺ δὲ ὄρθριζε πρὸς Κύριον παντοκράτορα δεόμενος.
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
6εἰ καθαρὸς εἶ καὶ ἀληθινός, δεήσεως ἐπακούσεταί σου, ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης·
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
7ἔσται οὖν τὰ μὲν πρῶτά σου ὀλίγα, τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα.
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
8ἐπερώτησον γὰρ γενεὰν πρώτην, ἐξιχνίασον δὲ κατὰ γένος πατέρων·
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
9χθιζοὶ γάρ ἐσμεν καὶ οὐκ οἴδαμεν, σκιὰ γάρ ἐστιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ βίος.
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
10ἦ οὐχ οὗτοί σε διδάξουσι καὶ ἀναγγελοῦσι καὶ ἐκ καρδίας ἐξάξουσι ρήματα;
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
11μὴ θάλλει πάπυρος ἄνευ ὕδατος ἢ ὑψωθήσεται βούτομον ἄνευ πότου;
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
12ἔτι ὂν ἐπὶ ρίζης καὶ οὐ μὴ θερισθῇ, πρὸ τοῦ πιεῖν πᾶσα βοτάνη οὐχὶ ξηραίνεται;
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
13οὕτως τοίνυν ἔσται τὰ ἔσχατα πάντων τῶν ἐπιλανθανομένων τοῦ Κυρίου· ἐλπὶς γὰρ ἀσεβοῦς ἀπολεῖται.
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
14ἀοίκητος γὰρ αὐτοῦ ἔσται ὁ οἶκος, ἀράχνη δὲ αὐτοῦ ἀποβήσεται ἡ σκηνή.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
15ἐὰν ὑπερείσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, οὐ μὴ στῇ· ἐπιλαβομένου δὲ αὐτοῦ, οὐ μὴ ὑπομείνῃ·
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
16ὑγρὸς γάρ ἐστιν ὑπὸ ἡλίου, καὶ ἐκ σαπρίας αὐτοῦ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ ἐξελεύσεται.
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
17ἐπὶ συναγωγὴν λίθων κοιμᾶται, ἐν δὲ μέσῳ χαλίκων ζήσεται.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
18ἐὰν καταπίῃ, ὁ τόπος ψεύσεται αὐτόν· οὐχ ἑώρακας τοιαῦτα,
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
19ὅτι καταστροφὴ ἀσεβοῦς τοιαύτη, ἐκ δὲ γῆς ἄλλον ἀναβλαστήσει.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
20ὁ γὰρ Κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσεται τὸν ἄκακον, πᾶν δὲ δῶρον ἀσεβοῦς οὐ δέξεται.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
21ἀληθινῶν δὲ στόμα ἐμπλήσει γέλωτος, τὰ δὲ χείλη αὐτῶν ἐξομολογήσεως·
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
22οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐνδύσονται αἰσχύνην, δίαιτα δὲ ἀσεβοῦς οὐκ ἔσται.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.