Job
Chapter 8
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 8

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
1И отвечал Вилдад Савхеянин и сказал:
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
2долго ли ты будешь говорить так? - слова уст твоих бурный ветер!
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
3Неужели Бог извращает суд, и Вседержитель превращает правду?
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
4Если сыновья твои согрешили пред Ним, то Он и предал их в руку беззакония их.
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
5Если же ты взыщешь Бога и помолишься Вседержителю,
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
6и если ты чист и прав, то Он ныне же встанет над тобою и умиротворит жилище правды твоей.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
7И если вначале у тебя было мало, то впоследствии будет весьма много.
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
8Ибо спроси у прежних родов и вникни в наблюдения отцов их;
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
9а мы - вчерашние и ничего не знаем, потому что наши дни на земле тень.
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
10Вот, они научат тебя, скажут тебе и от сердца своего произнесут слова:
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
11поднимается ли тростник без влаги? растет ли камыш без воды?
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
12Еще он в свежести своей и не срезан, а прежде всякой травы засыхает.
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
13Таковы пути всех забывающих Бога, и надежда лицемера погибнет;
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
14упование его подсечено, и уверенность его - дом паука.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
15Обопрется о дом свой и не устоит; ухватится за него и не удержится.
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
16Зеленеет он пред солнцем, за сад простираются ветви его;
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
17в кучу камней вплетаются корни его, между камнями врезываются.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
18Но когда вырвут его с места его, оно откажется от него: “я не видало тебя!”
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
19Вот радость пути его! а из земли вырастают другие.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
20Видишь, Бог не отвергает непорочного и не поддерживает руки злодеев.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
21Он еще наполнит смехом уста твои и губы твои радостным восклицанием.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
22Ненавидящие тебя облекутся в стыд, и шатра нечестивых не станет.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.