Job 19
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Respondens autem Job, dixit:
1И отвечал Иов и сказал:
2[Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus?
2доколе будете мучить душу мою и терзать меня речами?
3En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.
3Вот, уже раз десять вы срамили меня и не стыдитесь теснить меня.
4Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea.
4Если я и действительно погрешил, то погрешность моя при мне остается.
5At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.
5Если же вы хотите повеличаться надо мною и упрекнуть меня позором моим,
6Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.
6то знайте, что Бог ниспроверг меня и обложил меня Своею сетью.
7Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet; vociferabor, et non est qui judicet.
7Вот, я кричу: обида! и никто не слушает; вопию, и нет суда.
8Semitam meam circumsepsit, et transire non possum: et in calle meo tenebras posuit.
8Он преградил мне дорогу, и не могу пройти, и на стези мои положил тьму.
9Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.
9Совлек с меня славу мою и снял венец с головы моей.
10Destruxit me undique, et pereo: et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.
10Кругом разорил меня, и я отхожу; и, как дерево, Он исторг надежду мою.
11Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum.
11Воспылал на меня гневом Своим и считает меня между врагами Своими.
12Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.
12Полки Его пришли вместе и направили путь свой ко мне и расположились вокруг шатра моего.
13Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.
13Братьев моих Он удалил от меня, и знающие меня чуждаются меня.
14Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei.
14Покинули меня близкие мои, и знакомые мои забыли меня.
15Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.
15Пришлые в доме моем и служанки мои чужим считают меня; посторонним стал я в глазах их.
16Servum meum vocavi, et non respondit: ore proprio deprecabar illum.
16Зову слугу моего, и он не откликается; устами моими я должен умолять его.
17Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.
17Дыхание мое опротивело жене моей, и я должен умолять ее ради детей чрева моего.
18Stulti quoque despiciebant me: et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.
18Даже малые дети презирают меня: поднимаюсь, и они издеваются надо мною.
19Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me.
19Гнушаются мною все наперсники мои, и те, которых я любил, обратились против меня.
20Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.
20Кости мои прилипли к коже моей и плоти моей, и я остался только с кожею около зубов моих.
21Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.
21Помилуйте меня, помилуйте меня вы, друзья мои, ибо рука Божия коснулась меня.
22Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini?
22Зачем и вы преследуете меня, как Бог, и плотью моею не можете насытиться?
23Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei? quis mihi det ut exarentur in libro
23О, если бы записаны были слова мои! Если бы начертаны были они в книге
24stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice?
24резцом железным с оловом,- на вечное время на камне вырезаны были!
25Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum:
25А я знаю, Искупитель мой жив, и Он в последний день восставит из праха распадающуюся кожу мою сию,
26et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum:
26и я во плоти моей узрю Бога.
27quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius: reposita est hæc spes mea in sinu meo.
27Я узрю Его сам; мои глаза, не глаза другого, увидят Его. Истаивает сердце мое в груди моей!
28Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum?
28Вам надлежало бы сказать: зачем мы преследуем его? Как будто корень зла найден во мне.
29Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est: et scitote esse judicium.]
29Убойтесь меча, ибо меч есть отмститель неправды, и знайте, что есть суд.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.