Job 6
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Respondens autem Job, dixit:
1И отвечал Иов и сказал:
2[Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera !
2о, если бы верно взвешены были вопли мои, и вместе с ними положили на весы страдание мое!
3Quasi arena maris hæc gravior appareret; unde et verba mea dolore sunt plena:
3Оно верно перетянуло бы песок морей! Оттого слова мои неистовы.
4quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum; et terrores Domini militant contra me.
4Ибо стрелы Вседержителя во мне; яд их пьет дух мой; ужасы Божии ополчились против меня.
5Numquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit?
5Ревет ли дикий осел на траве? мычит ли бык у месива своего?
6aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem?
6Едят ли безвкусное без соли, и есть ли вкус в яичном белке?
7Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt.
7До чего не хотела коснуться душа моя, то составляет отвратительную пищу мою.
8Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus?
8О, когда бы сбылось желание мое и чаяние мое исполнил Бог!
9et qui cœpit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me?
9О, если бы благоволил Бог сокрушить меня, простер руку Свою и сразил меня!
10Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.
10Это было бы еще отрадою мне, и я крепился бы в моей беспощадной болезни, ибо я не отвергся изречений Святаго.
11Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam?
11Что за сила у меня, чтобы надеяться мне? и какой конец, чтобы длить мне жизнь мою?
12Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea ænea est.
12Твердость ли камней твердость моя? и медь ли плоть моя?
13Ecce non est auxilium mihi in me, et necessarii quoque mei recesserunt a me.
13Есть ли во мне помощь для меня, и есть ли для меня какая опора?
14Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit.
14К страждущему должно быть сожаление от друга его, если только он не оставил страха к Вседержителю.
15Fratres mei præterierunt me, sicut torrens qui raptim transit in convallibus.
15Но братья мои неверны, как поток, как быстро текущие ручьи,
16Qui timent pruinam, irruet super eos nix.
16которые черны от льда и в которых скрывается снег.
17Tempore quo fuerint dissipati, peribunt; et ut incaluerit, solventur de loco suo.
17Когда становится тепло, они умаляются, а во время жары исчезают с мест своих.
18Involutæ sunt semitæ gressuum eorum; ambulabunt in vacuum, et peribunt.
18Уклоняют они направление путей своих, заходят в пустыню и теряются;
19Considerate semitas Thema, itinera Saba, et expectate paulisper.
19смотрят на них дороги Фемайские, надеются на них пути Савейские,
20Confusi sunt, quia speravi: venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt.
20но остаются пристыженными в своей надежде; приходят туда и от стыда краснеют.
21Nunc venistis; et modo videntes plagam meam, timetis.
21Так и вы теперь ничто: увидели страшное и испугались.
22Numquid dixi: Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi?
22Говорил ли я: дайте мне, или от достатка вашего заплатите за меня;
23vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me?
23и избавьте меня от руки врага, и от руки мучителей выкупите меня?
24Docete me, et ego tacebo: et si quid forte ignoravi, instruite me.
24Научите меня, и я замолчу; укажите, в чем я погрешил.
25Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere me?
25Как сильны слова правды! Но что доказывают обличения ваши?
26Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, et in ventum verba profertis.
26Вы придумываете речи для обличения? На ветер пускаете слова ваши.
27Super pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum.
27Вы нападаете на сироту и роете яму другу вашему.
28Verumtamen quod cœpistis explete: præbete aurem, et videte an mentiar.
28Но прошу вас, взгляните на меня; буду ли я говорить ложь пред лицом вашим?
29Respondete, obsecro, absque contentione; et loquentes id quod justum est, judicate.
29Пересмотрите, есть ли неправда? пересмотрите,- правда моя.
30Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit.]
30Есть ли на языке моем неправда? Неужели гортань моя не может различить горечи?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.