Job 6
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Respondens autem Job, dixit:
1そこでヨブは答えた。
2[Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera !
2ああ、私の苦悩が量られ、 私のすべての災いが秤の上に置かれたらよいのに。
3Quasi arena maris hæc gravior appareret; unde et verba mea dolore sunt plena:
3それは今、海の砂よりも重い。 それで私の言葉は乱れた。
4quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum; et terrores Domini militant contra me.
4全能者の矢が私の中にあり、 私の霊はその毒を飲み干している。 神の恐怖が私に対して陣を敷いている。
5Numquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit?
5野ろばは草があるときにいななくだろうか。 牛はその飼葉の前で鳴くだろうか。
6aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem?
6味のないものは塩なしで食べられるだろうか。 卵の白身に何の味があるだろうか。
7Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt.
7私はそれに触れることさえ拒む。 それは私には吐き気を催す食物だ。
8Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus?
8ああ、私の願いが聞き入れられ、 私が待ち望むものを、神が与えてくださったらよいのに。
9et qui cœpit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me?
9神が私を打ち砕くことを良いとされ、 御手を放して私を断ち切ってくださったらよいのに。
10Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.
10それが今も私の慰めである。 容赦のない痛みの中でも私は喜び躍ろう。 私は聖なる方の言葉を否定しなかったのだから。
11Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam?
11私にどんな力があって、なお待てるのか。 どんな終わりがあるから、耐え続けられるのか。
12Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea ænea est.
12私の力は石の力だろうか。 私の肉体は青銅だろうか。
13Ecce non est auxilium mihi in me, et necessarii quoque mei recesserunt a me.
13私の内には助けがなく、 救いの手立ても私から遠ざかったではないか。
14Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit.
14気を失いそうな者には、その友から親切が示されるべきだ。 たとえ彼が全能者への恐れを捨てるとしても。
15Fratres mei præterierunt me, sicut torrens qui raptim transit in convallibus.
15私の兄弟たちは流れ去る川、 消え失せる川床のように私を欺いた。
16Qui timent pruinam, irruet super eos nix.
16それは氷のゆえに黒く、 その中に雪が隠れているが、
17Tempore quo fuerint dissipati, peribunt; et ut incaluerit, solventur de loco suo.
17乾季には消え去り、 暑くなると、その場所から干上がってしまう。
18Involutæ sunt semitæ gressuum eorum; ambulabunt in vacuum, et peribunt.
18その水を求める隊商たちは道をそれ、 荒れ地へと上って行って、滅びる。
19Considerate semitas Thema, itinera Saba, et expectate paulisper.
19テマの隊商たちは目を凝らし、 シェバの群れはそれらを待ち望んだ。
20Confusi sunt, quia speravi: venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt.
20期待していたので恥じ、 そこへ着いて、うろたえた。
21Nunc venistis; et modo videntes plagam meam, timetis.
21今や、あなたがたもその川と同じだ。 あなたがたは恐ろしいものを見て、恐れている。
22Numquid dixi: Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi?
22私がこれまで、『私にくれ』と言っただろうか。 あるいは、『あなたの財産から私のために贈り物をしてくれ』と。
23vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me?
23あるいは、『敵の手から私を救い出してくれ』と。 あるいは、『虐げる者たちの手から私を贖い出してくれ』と言っただろうか。
24Docete me, et ego tacebo: et si quid forte ignoravi, instruite me.
24私に教えよ、そうすれば私は黙ろう。 私の過ちを私に悟らせよ。
25Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere me?
25正しい言葉はなんと力強いことか。 だが、あなたがたの叱責は何を証明するのか。
26Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, et in ventum verba profertis.
26あなたがたは言葉を責めるつもりなのか。 絶望した者の言葉など、風にすぎないのに。
27Super pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum.
27まことに、あなたがたはみなしごをくじにかけ、 自分たちの友を売り渡す。
28Verumtamen quod cœpistis explete: præbete aurem, et videte an mentiar.
28だから今、どうか私を見てほしい。 私は決して、あなたがたの面前で嘘をつかない。
29Respondete, obsecro, absque contentione; et loquentes id quod justum est, judicate.
29考え直してくれ。 不正があってはならない。 もう一度、考え直してくれ。 私の言い分は正しい。
30Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit.]
30私の舌に不正があるだろうか。 この口は、何が災いか見分けられないのか。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.