Job 30
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1[Nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei:
1しかし今、私より若い者たちが私を嘲笑している。 彼らの父親など、羊を守る犬と並べるにも値しないと思っていた。
2quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni:
2彼らの手の力は、私にとって何の役に立つだろうか。 壮年の力を失ってしまった男たちなのに。
3egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, squallentes calamitate et miseria.
3彼らは欠乏と飢饉によって痩せ細っている。 荒廃と荒涼の暗がりで、乾いた地をあさる。
4Et mandebant herbas, et arborum cortices, et radix juniperorum erat cibus eorum:
4彼らは茂みのそばで塩生の草を摘む。 えにしだの根が彼らの食物である。
5qui de convallibus ista rapientes, cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.
5彼らは人々の中から追い出される。 人々は泥棒を追うように、彼らを追って叫ぶ。
6In desertis habitabant torrentium, et in cavernis terræ, vel super glaream:
6そのため、彼らは恐ろしい谷間や、 地の穴、岩の穴に住んでいる。
7qui inter hujuscemodi lætabantur, et esse sub sentibus delicias computabant:
7彼らは茂みの中で、ろばのように鳴き、 いらくさの下に群がる。
8filii stultorum et ignobilium, et in terra penitus non parentes.
8彼らは愚か者の子どもたちであり、そうだ、悪者たちの子どもたちである。 彼らはむち打たれてその地から追い出された。
9Nunc in eorum canticum versus sum, et factus sum eis in proverbium.
9今や私は彼らの歌となった。 そうだ、私は彼らの物笑いの種である。
10Abominantur me, et longe fugiunt a me, et faciem meam conspuere non verentur.
10彼らは私を忌み嫌い、私から遠ざかって立ち、 私の顔に唾を吐くことさえためらわない。
11Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me, et frenum posuit in os meum.
11神が私の綱を解き、私を苦しめられたからだ。 そして彼らは私の前で手綱を投げ捨てた。
12Ad dexteram orientis calamitates meæ illico surrexerunt: pedes meos subverterunt, et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis.
12私の右には暴徒が立ち上がる。 彼らは私の足を押し退け、 私に向かって破滅の道を築き上げる。
13Dissipaverunt itinera mea; insidiati sunt mihi, et prævaluerunt: et non fuit qui ferret auxilium.
13彼らは私の道を台無しにする。 彼らは私の滅びを推し進める、 誰の助けも借りずに。
14Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me, et ad meas miserias devoluti sunt.
14広い破れ口を通るように、彼らはやって来る。 彼らは廃墟の真ん中に転がり込んでくる。
15Redactus sum in nihilum: abstulisti quasi ventus desiderium meum, et velut nubes pertransiit salus mea.
15恐怖が私に襲いかかった。 彼らは私の誉れを風のように追い散らす。 私の幸福は雲のように過ぎ去った。
16Nunc autem in memetipso marcescit anima mea, et possident me dies afflictionis.
16今、私の命は内から流れ去り、 苦難の日々が私を捕らえた。
17Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt, non dormiunt.
17夜には、私の骨が内側から刺し貫かれ、 私をかじる痛みは休むことがない。
18In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, et quasi capito tunicæ succinxerunt me.
18激しい力が私の衣をゆがめ、 それは下着の襟のように私を締め付ける。
19Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillæ et cineri.
19神は私を泥の中に投げ込んだ。 私はちりと灰のようになった。
20Clamo ad te, et non exaudis me: sto, et non respicis me.
20私はあなたに叫び求めるが、あなたは答えない。 私が立ち上がっても、あなたはただ見つめる。
21Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuæ adversaris mihi.
21あなたは私に対して残酷になり、 御手の力で私を攻め立てる。
22Elevasti me, et quasi super ventum ponens; elisisti me valide.
22あなたは私を風に持ち上げ、それとともに私を追いやる。 あなたは嵐の中で私を消し去る。
23Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi.
23あなたが私を死へ、 すべての生きる者のために定められた家へと導くことを、私は知っているからだ。
24Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam: et si corruerint, ipse salvabis.
24しかし、人は倒れるときに手を伸ばさないだろうか。 災難のときには、助けを求めて叫ばないだろうか。
25Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi.
25私は苦難にある者のために泣かなかっただろうか。 私は貧しい者のために心を痛めなかったか。
26Expectabam bona, et venerunt mihi mala: præstolabar lucem, et eruperunt tenebræ.
26私が良いことを望んだとき、悪が来た。 私が光を待ったとき、暗闇が来た。
27Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie: prævenerunt me dies afflictionis.
27私の心は騒ぎ、休むことがない。 苦難の日々が私に臨んだ。
28Mœrens incedebam sine furore; consurgens, in turba clamabam.
28私は日の光もないまま、嘆きながら歩き回る。 私は集会の中で立ち上がり、助けを求めて叫ぶ。
29Frater fui draconum, et socius struthionum.
29私はジャッカルの兄弟となり、 だちょうの仲間となった。
30Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt præ caumate.
30私の皮膚は黒くなって私から剥がれ落ちる。 私の骨は熱で焼かれている。
31Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium.]
31それゆえ、私の竪琴は嘆きに変わり、 笛は泣く者の声となった。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.