Job 30
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1[Nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei:
1Toe vaihi loe kai pongah saning kanawk kaminawk mah ang pahnui o thuih, nihcae ampanawk loe ka panuet moe, tuutoep uinawk hoi nawnto suek han mataeng doeh ka koeh ai.
2quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni:
2Ue, nihcae ban thacakhaih loe kai han tidoeh avanghaih om ai, nihcae thacakhaih loe anghmat boih boeh.
3egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, squallentes calamitate et miseria.
3Nihcae loe zok amthlam o pongah, minawk hoi angkom o ai; kami om ai angqai krang praezaek ah ni amhet o.
4Et mandebant herbas, et arborum cortices, et radix juniperorum erat cibus eorum:
4Kapring thungah phrohnawk to a aah o moe, caak hanah imphok kung tangzun to takaeh o.
5qui de convallibus ista rapientes, cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.
5Nihcae loe kaminawk ohhaih ahmuen hoiah haek o moe, (kamqu hangh thuih baktih hangh o thuih;)
6In desertis habitabant torrentium, et in cavernis terræ, vel super glaream:
6tahawt thung ih cathaeng khaw thungah oh o moe, longkhaw thung hoi lungsong khaw thungah a oh o.
7qui inter hujuscemodi lætabantur, et esse sub sentibus delicias computabant:
7Kapring thungah hrang baktiah hangh o moe, soekhring thungah nawnto amkhueng o.
8filii stultorum et ignobilium, et in terra penitus non parentes.
8Nihcae loe kamthu caa ah oh o, ue, khosak kasae kaminawk ih caa ah oh o moe, prae thung hoi haek ih kaminawk ah oh o.
9Nunc in eorum canticum versus sum, et factus sum eis in proverbium.
9Vaihi loe nihcae mah laa ang sak o thuih; ue, nihcae mah kasae thuih ih kami ah ka oh boeh.
10Abominantur me, et longe fugiunt a me, et faciem meam conspuere non verentur.
10Nihcae mah ang panuet o moe, kangthla ah ang oh o taak; ka mikhmai tamtui hoi pathoih hanah tongaah o ai.
11Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me, et frenum posuit in os meum.
11Sithaw mah kalii hoiah ang kah moe, ang pacaekthlaek pongah, ka hmaa ah angsumhaih tawn o ai boeh.
12Ad dexteram orientis calamitates meæ illico surrexerunt: pedes meos subverterunt, et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis.
12Ka bantang bangah thendoengnawk angthawk o moe, ka khok hae ang cawh o; kai amrohaih loklam to a sak o.
13Dissipaverunt itinera mea; insidiati sunt mihi, et prævaluerunt: et non fuit qui ferret auxilium.
13Ka loklam to phraek o moe, kai amtimh hanah azom o; nihcae bomhkung mi doeh om ai.
14Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me, et ad meas miserias devoluti sunt.
14Nihcae loe kalen pui akhaw thungah kakun tui baktiah, kai amrosak hanah tha hoi kai khaeah ang cawnh o.
15Redactus sum in nihilum: abstulisti quasi ventus desiderium meum, et velut nubes pertransiit salus mea.
15Zitthok hmuennawk to ka nuiah phak moe, takhi song baktiah ka hinghaih hnukah patom o; ka tawnh ih hmuenmae loe tamai baktiah anghmat boeh.
16Nunc autem in memetipso marcescit anima mea, et possident me dies afflictionis.
16Vaihi ka palungthin koih boeh moe, patangkhanghaih aninawk mah ang naeh boeh.
17Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt, non dormiunt.
17Aqum mah ka huh hae thunh moe, thaqui kana ka pauep thai ai boeh.
18In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, et quasi capito tunicæ succinxerunt me.
18Ka nathaih nung parai pongah, kaimah ih khubuen mah zaeng ih baktih toengah, ang zaeng caeng.
19Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillæ et cineri.
19Anih mah tangnong thungah ang nuih, kai loe maiphu hoi tavai baktiah ni ka oh sut boeh.
20Clamo ad te, et non exaudis me: sto, et non respicis me.
20Ka Angraeng Nang khaeah ka qah, toe nang pathim ai; kang doet tahang, toe tiah doeh nang sah ai.
21Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuæ adversaris mihi.
21Ka nuiah tahmenhaih na tawn ai; thacakhaih na ban hoiah nang pacaekthlaek.
22Elevasti me, et quasi super ventum ponens; elisisti me valide.
22Kai hae nang toengh tahang moe, takhi to nang thuengsak pongah, ka takpum hae nam rosak ving boeh.
23Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi.
23Kahing kaminawk boih hanah na sak pae ih im hoi duekhaih thungah, nang caeh haih tih, tiah ka panoek.
24Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam: et si corruerint, ipse salvabis.
24Sithaw mah amrohaih phaksak hanah ban phok naah, nihcae mah tahmenhaih hni o langla cadoeh, atho om ai boeh.
25Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi.
25Raihaih tongh kami to ka qah haih ai maw? Amtang kami palung ka sae haih ai maw?
26Expectabam bona, et venerunt mihi mala: præstolabar lucem, et eruperunt tenebræ.
26Kahoih hmuen ka zing naah, kasae hmuen to angzoh; aanghaih ka zing naah, vinghaih to angzoh.
27Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie: prævenerunt me dies afflictionis.
27Kai ih pathin loe bet moe, anghakhaih om ai; patangkhanghaih aninawk loe kai tongh hanah angzoh o.
28Mœrens incedebam sine furore; consurgens, in turba clamabam.
28Niduem naah palungsethaih hoiah ka oh; kaminawk amkhuenghaih ahmuen ah kang doet moe, ka hang.
29Frater fui draconum, et socius struthionum.
29Kai loe pahui puinawk ih nawkamya ah ka oh moe, bukbuhnawk ih ampui ah ka oh.
30Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt præ caumate.
30Ka nganhin loe amnum moe, ka huhnawk doeh kabae thuih pa ai boeh.
31Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium.]
31Kai ih katoeng loe palungsethaih ah angcoeng boeh, kai ih tamoi doeh qahhaih lok ah ni angcoeng ving boeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.