Job 30
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1[Nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei:
1Tedae a kum la kai lakah aka noe long khaw kai taengah luem uh coeng. Te rhoek kah a napa pataeng ka boiva kah ui taengah khueh ham ka hnawt lah mako.
2quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni:
2Amih kut dongkah thadueng khaw kai taengah metlam a om? Amih te a hminkhah lamni a paltham.
3egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, squallentes calamitate et miseria.
3Vaitahnah neh khokha rhamling lamkah pumhong loh hlaem vaengah khohaeng neh imrhong kah rhamrhae te a cilh.
4Et mandebant herbas, et arborum cortices, et radix juniperorum erat cibus eorum:
4Tangpuem dongkah baekkoi te a hlaek uh tih a buh la hlingcet yung a khueh.
5qui de convallibus ista rapientes, cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.
5A nam lamloh a haek uh tih amih taengah hlanghuen bangla a o uh.
6In desertis habitabant torrentium, et in cavernis terræ, vel super glaream:
6Soklong cakhom kah laipi neh thaelsawk khui ah kho a sak.
7qui inter hujuscemodi lætabantur, et esse sub sentibus delicias computabant:
7Tangpuem khuiah pang uh tih lota hmuiah poem uh.
8filii stultorum et ignobilium, et in terra penitus non parentes.
8Aka ang ca rhoek neh ming mueh ca rhoek ni khohmuen lamloh a hawt uh.
9Nunc in eorum canticum versus sum, et factus sum eis in proverbium.
9Te dongah amih kah rhotoeng la ka om coeng tih amih taengah ol la ka om.
10Abominantur me, et longe fugiunt a me, et faciem meam conspuere non verentur.
10Kai aka tuei rhoek tah kai lamloh lakhla uh tih ka mikhmuh ah timtui khaw tuem uh pawh.
11Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me, et frenum posuit in os meum.
11A lirhui lakah ka lirhui he pawl coeng. Te dongah kai he m'phaep tih ka mikhmuh ah kamrhui han tueih uh.
12Ad dexteram orientis calamitates meæ illico surrexerunt: pedes meos subverterunt, et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis.
12Ka bantang kah hlangyoe loh tlai ka kho a kalh. Amih kah rhainah caehlong te kai taengah a picai uh.
13Dissipaverunt itinera mea; insidiati sunt mihi, et prævaluerunt: et non fuit qui ferret auxilium.
13Ka talnah khuiah ka hawn a mak uh tih, amih aka bom pawt khaw hoeikhang uh.
14Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me, et ad meas miserias devoluti sunt.
14A puut aka len bangla ael uh tih a khohli rhamrhael hmuiah paluet uh.
15Redactus sum in nihilum: abstulisti quasi ventus desiderium meum, et velut nubes pertransiit salus mea.
15Kai soah mueirhih pai tih khohli bangla ka moeihoeihnah a hloem vaengah kai kah khangnah te khomai bangla a yah.
16Nunc autem in memetipso marcescit anima mea, et possident me dies afflictionis.
16Kai lamloh ka hinglu a kingling coeng tih phacip phabaem khohnin loh kai n'tuuk.
17Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt, non dormiunt.
17Khoyin ah ka rhuh te ka pum dong lamloh a cueh. Kai aka thuek he a dim moenih.
18In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, et quasi capito tunicæ succinxerunt me.
18Thadueng cungkuem dongah ka pueinak a phuelhthaih tih ka angkidung te rhawnmoep bangla ka vah.
19Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillæ et cineri.
19Kai he dikpo khuila n'dong tih laipi neh hmaiphu bangla n'thuidoek.
20Clamo ad te, et non exaudis me: sto, et non respicis me.
20Na taengah bomnah kam bih dae kai nan doo moenih. Ka pai akhaw kai he nan yakming moenih.
21Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuæ adversaris mihi.
21Kai soah a muen la na poeh tih na ban thaa neh kai nan konaeh thil.
22Elevasti me, et quasi super ventum ponens; elisisti me valide.
22Kai he khohli dongah nan phueih. Kai nan ngol thil vaengah kai nan paci sak tih lungming cueihnah a yawn.
23Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi.
23Mulhing boeih kah tingtunnah im la dueknah neh kai nan mael sak ham khaw ka ming.
24Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam: et si corruerint, ipse salvabis.
24A yoethaenah khuiah bombihnah a yaak vaengah kut aka thueng he lairhok dongah a om moenih.
25Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi.
25Khohnin a mangkhak dongah ka rhap tih khodaeng dongah ka hinglu a omdam moenih.
26Expectabam bona, et venerunt mihi mala: præstolabar lucem, et eruperunt tenebræ.
26A then ka lamtawn vaengah boethae ha pawk. Vangnah te ka ngaiuep vaengah a hmuep ha pai.
27Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie: prævenerunt me dies afflictionis.
27Ka bung he tlawk tih a kuemsuem moenih. Kai he phacip phabaem khohnin loh n'doe.
28Mœrens incedebam sine furore; consurgens, in turba clamabam.
28Khomik a tal dongah maelhmai a hmuep la ka cet. Hlangping neh ka pai tih ka pang.
29Frater fui draconum, et socius struthionum.
29Pongui kah a manuca neh tuirhuk vanu kah a hui la ka om.
30Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt præ caumate.
30Ka vin khaw kamah dong lamloh mu tih ka rhuh khaw kholing neh tlum coeng.
31Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium.]
31Ka rhotoeng te nguekcoinah la, ka phavi rhah ol la poeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.