Job 9
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Et respondens Job, ait:
1Job loh koep a doo tih,
2[Vere scio quod ita sit, et quod non justificetur homo compositus Deo.
2A tueng te ka ming tangloeng dae hlanghing he Pathen taengah metlam a tang thai eh?
3Si voluerit contendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille.
3Amah te oelh ham ngaih cakhaw, anih te thawngkhat ah pakhat long pataeng a doo thai moenih.
4Sapiens corde est, et fortis robore: quis restitit ei, et pacem habuit?
4A thinko cueih tih a thadueng khaw len rhapsat. A thuung dongah anih taengah unim aka mangkhak?
5Qui transtulit montes, et nescierunt hi quos subvertit in furore suo.
5Tlang khaw haimo coeng tih a thintoek ah amih a maelh te khaw ming uh pawh.
6Qui commovet terram de loco suo, et columnæ ejus concutiuntur.
6Diklai he a hmuen lamloh tlai tih a tung khaw tuen coeng.
7Qui præcipit soli, et non oritur, et stellas claudit quasi sub signaculo.
7Khomik te a uen tih thoeng pawh, aisi khaw catui tloep a hnah.
8Qui extendit cælos solus, et graditur super fluctus maris.
8Vaan ke amah bueng loh a cueh tih tuitunli kah hmuensang dongah a cawt.
9Qui facit Arcturum et Oriona, et Hyadas et interiora austri.
9Ning buhol neh airhitbom khaw, tuithim tlungkawt khaw a saii neh.
10Qui facit magna, et incomprehensibilia, et mirabilia, quorum non est numerus.
10Khenah tloel duela hno len a saii tih tae lek pawt hil ah khobaerhambae coeng.
11Si venerit ad me, non videbo eum; si abierit, non intelligam.
11Kai taeng long a pah mai akhaw ka hmu pawt tih a tinghil akhaw anih te ka yakming moenih.
12Si repente interroget, quis respondebit ei? vel quis dicere potest: Cur ita facis?
12Paco cakhaw ulong anih a mael sak? Ulong long anih te, “Balae na saii,” a ti nah?
13Deus, cujus iræ nemo resistere potest, et sub quo curvantur qui portant orbem.
13Pathen tah a thintoek mael pawt tih Rahab aka bom rhoek khaw a hmui, a hmui ah ngam uh.
14Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo?
14Te dongah anih aisat te kai loh ka doo thai vetih a taengah ka ol ka coelh thai aya?
15qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo: sed meum judicem deprecabor.
15Ka tang cakhaw kai lai aka tloek taengah ka doo thai pawt tih rhennah ni ka bih.
16Et cum invocantem exaudierit me, non credo quod audierit vocem meam.
16Ka khue tih kai n'doo cakhaw ka ol a hnatun tila ka tangnah moenih.
17In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa.
17Hlithae neh kai kai m'phop tih lunglilungla la ka tloh ping.
18Non concedit requiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus.
18Ka mueihla he mael hamla kai m'pae pawt dae olkhaa ni kai n'kum sak.
19Si fortitudo quæritur, robustissimus est; si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere.
19Thadueng dongah khaw len rhapsat tih laitloeknah dongah khaw unim kai aka tuentah he?
20Si justificare me voluero, os meum condemnabit me; si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.
20Ka ka neh ka tang akhaw ka boe hae ni, ka cuemthuek cakhaw ka kawn hae.
21Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea, et tædebit me vitæ meæ.
21Ka cuemthuek dae ka hinglu khaw ka ming pawt tih ka hingnah khaw ka kohnue.
22Unum est quod locutus sum: et innocentem et impium ipse consumit.
22Te dongah pakhat la, “Cuemthuek neh halang khaw amah loh a khah,” a ti.
23Si flagellat, occidat semel, et non de pœnis innocentum rideat.
23Rhuihet loh a duek sak buengrhuet kae vaengah ommongsitoe kah noemcainah te a tamdaeng.
24Terra data est in manus impii; vultum judicum ejus operit. Quod si non ille est, quis ergo est?
24Diklai he halang kut ah pae tih a laitloek kah maelhmai te a khuk. Te pawt koinih amah te unim?
25Dies mei velociores fuerunt cursore; fugerunt, et non viderunt bonum.
25Ka khohnin khaw aka yong lakah bawn tih a yong dongah a then khaw hmuh uh pawh.
26Pertransierunt quasi naves poma portantes; sicut aquila volans ad escam.
26Sangpho canghlong bangla tinghil tih, atha bangla caak dongah cu.
27Cum dixero: Nequaquam ita loquar: commuto faciem meam, et dolore torqueor.
27“Kai he ka kohuetnah ka hnilh pawn eh, ka maelhmai ka hlam saeh lamtah ngaidip saeh,’ ka ti akhaw,
28Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti.
28Ka nganboh he boeih ka rhih tih kai nan hmil mahpawh tila ka ming.
29Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi?
29Kai ka boe coeng dae balae tih a honghi nen he ka kohnue eh?
30Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserint velut mundissimæ manus meæ,
30Vuelsong tui dongah ka hluk vetih ka kut lunghuem neh ka cil cakhaw,
31tamen sordibus intinges me, et abominabuntur me vestimenta mea.
31vaam khuila kai nan nuem hae vetih ka himbai neh kamah khaw n'tuei uh ni.
32Neque enim viro qui similis mei est, respondebo; nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri.
32Hlang he kamah bangla a om pawt dongah anih te ka doo koinih laitloeknah la rhenten m'pawk uh ni.
33Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus.
33Mamih laklo ah oltloek tih mamih rhoi soah a kut aka tloeng om pawh.
34Auferat a me virgam suam, et pavor ejus non me terreat.
34A cungkui te kai taeng lamloh a khoe mai vetih a mueirhih loh kai n'let sak pawt mako.
35Loquar, et non timebo eum; neque enim possum metuens respondere.]
35Ka thui neh anih ka rhih pawt dae kai he kamah taengah te tlam te ka om moenih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.