Job
Chapter 29
Clementine Vulgate, 1598
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 29

Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
1Job loh amah kah a pom te a cong tih,
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
2“Kai he hlamat kah hla bangla aka khueh tih Pathen kah khohnin bangla kai aka tuem te unim?
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
3Amah loh a hmaithoi te ka lu soah a thangthen tih amah kah vangnah nen ni a hmuep ah khaw ka caeh.
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
4Ka cavaa tue vaengah khaw ka dap ah Pathen kah baecenol la ka om.
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
5Tlungthang te kai taengah om pueng tih, ka kaepvai ka ca rhoek om.
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
6Ka khokan te suknaeng neh a hluk tih lungpang loh kai ham situi sokca a long sak.
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
7Vangpuei vongka ah ka thoeng tih toltung ah ka ngolhmuen cikngae sak.
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
8Kai m'hmuh uh vaengah cadong rhoek te thuh uh. Patong rhoek khaw thoo uh tih pai uh.
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
9Mangpa rhoek loh olthui te a phah uh tih a kut te a ka dongla a khueh uh.
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
10Rhaengsang rhoek ol te a phah tih a lai khaw a dang dongla kap.
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
11Hna loh a yaak vaengah kai n'uem tih mik loh a hmuh vaengah kai n'rhalrhing sak.
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
12Mangdaeng loh bomnah a bih tih cadah neh a taengah aka bom aka om pawt khaw ka loeih sak.
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
13Hlang milh kah yoethennah te kai soah pai tih nuhmai kah lungbuei khaw ka tamhoe sak.
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
14Duengnah te ka bai tih hnikul bangla kai n'khuk. Ka tiktamnah he ka sammuei nah ni.
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
15Mikdael taengah mik la, khokhaem taengah kho la ka om.
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
16Kai tah khodaeng taengah a napa la ka om tih ming pawt kah tuituknah te ka khe pah.
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
17Boethae kah pumcu te ka thuk pah tih a no lamkah maeh te ka voeih pah.
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
18Te dongah, “Ka bu ah ka pal mako,” ka ti tih laivin bangla khohnin ka puh.
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
19Ka yung loh tui taengla a muk tih buemtui loh ka cangvuei dongah rhaeh.
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
20Ka thangpomnah ka taengah thai tih ka lii ka kut dongah tinghil.
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
21Kai taengah a hnatun uh tih a lamtawn uh dongah ka cilsuep ham kuemsuem uh.
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
22Ka ol hnukah talh uh voel pawt tih kai olthui he amih soah tla.
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
23Kai ham tah khotlan bangla a lamtawn uh tih a ka loh tlankhol bangla a ang uh.
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
24Amih taengah ka luem dae n'tangnah uh pawt tih ka maelhmai vangnah dongah khaw yalh uh pawh.
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
25Amih kah longpuei te ka coelh tih boeilu la ka ngol. Caem lakli ah manghai bangla kho ka sak tih rhahdoe cangpoem akhaw a hloep.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.