Job 29
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Tongan Bible, Revised West Version
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
1Ka naʻe fai ai pe ʻe Siope ʻene lea mamafa, ʻo ne pehē,
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
2“Taumaiā kuo u tatau eni mo e ngaahi māhina kuo hili ange, ʻo hangē ko e ngaahi ʻaho naʻe maluʻi ai au ʻe he ʻOtua;
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
3ʻI he kei ulo ʻa ʻene maama ki hoku ʻulu, pea u ʻalu mo ʻene maama ʻi he fakapoʻuli;
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
4ʻO hangē ko ʻeku nofo ʻi he ngaahi ʻaho ʻo ʻeku monūʻia, ʻi he fakataha ʻae kakai ʻoe ʻOtua ʻi hoku fale;
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
5ʻI he kei ʻiate au ʻae Māfimafi, pea ʻiate au mo ʻeku fānau;
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
6ʻI he tafe ʻae pota ʻi hoku hala, pea lilingi mai ʻe he maka ʻae lolo lahi ʻaupito;
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
7ʻI heʻeku ʻalu atu ʻi he loto kolo ki he matapā, pea teuʻi hoku nofoʻanga ʻi he hala lahi!
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
8Naʻe sio kiate au ʻae kau talavou, ʻonau toitoi: pea tutuʻu ki ʻolunga ʻae kau mātuʻa.
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
9Naʻe taʻofi ʻe he ngaahi ʻeiki ʻenau alea, ʻo ʻai honau nima ki honau ngutu.
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
10Naʻe longo pe ʻae houʻeiki, pea piki honau ʻelelo ki honau ʻoʻaoʻingutu.
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
11ʻI he ongoʻi au ʻe he telinga, ne ne tāpuakiʻi au; pea ʻi he mamata ʻae mata kiate au, naʻa ne fakamoʻoniʻi au:
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
12He naʻaku fakahaofia ʻae masiva naʻe tangi, ʻae tamai mate, mo ia naʻe ʻikai hano tokoni.
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
13Ko e tāpuaki ʻo ia naʻe meimei mate ne hoko kiate au: pea naʻaku fakafiefiaʻi ke hiva ʻae loto ʻoe fefine kuo mate hono husepāniti.
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
14Ne u ai ʻae māʻoniʻoni, pea ne ʻufiʻufi ʻaki au: naʻe tatau ʻeku fakamaau mo e pulupulu mo e pale.
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
15Ko e mata au ki he kui, mo e vaʻe ki he ketu.
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
16Ko e tamai au ki he masiva: pea ko e meʻa naʻe ʻikai te u ʻiloʻi ne u kumi lahi ki ai.
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
17Naʻaku fesiʻi ʻae kouʻahe ʻoe fai kovi, ʻo toʻo ʻae meʻa faʻao mei hono nifo.
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
18Pea u toki pehē, ‘Te u mate ʻi hoku pununga, pea te u fakalahi hoku ngaahi ʻaho ke hangē ko e ʻoneʻone.
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
19Naʻe mafola hoku aka ʻi he ngaahi veʻe vai, pea toka ʻae hahau ki hoku vaʻa ʻi he pō kotoa.
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
20Ko hoku ongoongolelei naʻe maʻuiʻui pe, pea naʻe fakafoʻou ʻeku kaufana ʻi hoku nima.’
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
21“Naʻe fakafanongo ʻae kakai kiate au, ʻo tatali, pea fakalongo pē ʻi heʻeku akonaki.
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
22Hili ʻeku lea naʻe ʻikai te nau tali; pea naʻe tō ʻeku lea kiate kinautolu.
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
23Pea naʻa nau tatali kiate au ʻo hangē ki he ʻuha: pea nau fakamanga lahi honau ngutu ʻo hangē ki he ʻuha mui.
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
24Ne u kata kiate kinautolu, pea ʻikai te nau faʻa tui; pea ko e maama ʻo hoku mata naʻe ʻikai ke nau lī ki lalo.
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
25Naʻaku fili honau hala, ʻo nofo ko e ʻeiki, ne u nofo ʻo hangē ha tuʻi ʻi he kautau, pea hangē ha taha ʻoku ne fakafiemālieʻi ʻae kakai mamahi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.