Job 21
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Tongan Bible, Revised West Version
1Respondens autem Job, dixit:
1Ka naʻe tali ʻe Siope, ʻo ne pehē,
2[Audite, quæso, sermones meos, et agite pœnitentiam.
2“Fakafanongo lelei ki heʻeku lea, pea ko hoʻomou fakafiemālie eni.
3Sustinete me, et ego loquar: et post mea, si videbitur, verba, ridete.
3Mou kātaki, kau lea atu; pea hili ʻeku lea, fai pe hoʻomou manuki.
4Numquid contra hominem disputatio mea est, ut merito non debeam contristari?
4ʻOiauē, he ʻoku ou liunga ki he tangata? Pea ka ne ko ia, ko e hā nai ʻe ʻikai mamahi ai hoku laumālie?
5Attendite me et obstupescite, et superponite digitum ori vestro.
5Tokanga mai, pea mou ofo, pea ʻai homou nima ki homou ngutu.
6Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor.
6ʻIo, ʻi heʻeku fakamanatu ʻoku ou manavahē ʻaupito, pea ʻoku puke ʻa hoku kakano ʻe he tetetete.
7Quare ergo impii vivunt, sublevati sunt, confortatique divitiis?
7“Ko e hā ʻoku moʻui ai ʻae angakovi, ʻo hoko ʻo motuʻa, ʻio, pea lahi ʻi he mālohi?
8Semen eorum permanet coram eis: propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum.
8Kuo fakatuʻumaʻu honau hako fakataha mo kinautolu, pea mo ʻenau fānau ʻi honau ʻao.
9Domus eorum securæ sunt et pacatæ, et non est virga Dei super illos.
9ʻOku malu honau fale mei he manavahē, pea ʻoku ʻikai ʻiate kinautolu ʻae meʻa tā ʻae ʻOtua.
10Bos eorum concepit, et non abortivit: vacca peperit, et non est privata fœtu suo.
10ʻOku fakatauʻi ʻe heʻenau pulu tangata ʻo touʻia taʻehala; ʻoku fānau ʻenau pulu fefine ʻo taʻetōhonoʻuhiki.
11Egrediuntur quasi greges parvuli eorum, et infantes eorum exultant lusibus.
11ʻOku nau tuku atu ʻenau fānau ʻo hangē ko e fanga sipi, pea ʻoku meʻe hopohopo ʻenau fānau.
12Tenent tympanum et citharam, et gaudent ad sonitum organi.
12ʻOku nau toʻo hake ʻae kihiʻi lali mo e haʻape, pea nau fiefia ʻi he leʻo ʻoe meʻa ifi.
13Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt.
13ʻOku nau fakaʻosi honau ngaahi ʻaho ʻi he fakafiemālie, pea fakafokifā pe ʻoku nau ʻalu hifo ki he faʻitoka.
14Qui dixerunt Deo: Recede a nobis, et scientiam viarum tuarum nolumus.
14Ko ia ʻoku nau pehē ai ki he ʻOtua, ‘ʻAlu ʻiate kimautolu, he ʻoku ʻikai te mau holi ke ʻilo ho ngaahi hala.
15Quis est Omnipotens, ut serviamus ei? et quid nobis prodest si oraverimus illum?
15Ko hai ʻae Māfimafi, ke pehē ke mau tauhi ia? Pea ko e hā ʻae totongi te mau maʻu, ʻo kapau te mau lotu ki ai?’
16Verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua, consilium impiorum longe sit a me.
16Vakai, ʻoku ʻikai ʻi honau nima ʻenau monūʻia: ʻoku mamaʻo ʻiate au ʻae fakakaukau ʻoe angahala.
17Quoties lucerna impiorum extinguetur, et superveniet eis inundatio, et dolores dividet furoris sui?
17“ʻOku liunga fiha ʻae tāmateʻi ʻoe maama ʻae angahala? Mo e hoko ʻenau fakaʻauha kiate kinautolu? ʻoku tufaki ʻe he ʻOtua ʻae ngaahi mamahi ʻi hono houhau.
18Erunt sicut paleæ ante faciem venti, et sicut favilla quam turbo dispergit.
18ʻOku nau tatau mo e tefitoʻi kaho ʻi he mata ʻoe matangi, pea hangē ko e kafukafu ʻoku ʻave ʻe he afi.
19Deus servabit filiis illius dolorem patris, et cum reddiderit, tunc sciet.
19‘ʻOku hili ʻe he ʻOtua ʻa ʻene angahala ki heʻene fānau:’ ʻoku ne totongi kiate ia, pea te ne ʻilo ia.
20Videbunt oculi ejus interfectionem suam, et de furore Omnipotentis bibet.
20ʻE mamata ʻe hono mata ki hono fakaʻauha, pea ʻe inu ia ʻi he houhau ʻoe Māfimafi.
21Quid enim ad eum pertinet de domo sua post se, et si numerus mensium ejus dimidietur?
21He ko e hā ʻene fiemālie ʻi hono fale ʻamui ʻiate ia, ʻoka tuʻu ua mālie ʻae lau ʻo hono ngaahi māhina?
22Numquid Deus docebit quispiam scientiam, qui excelsos judicat?
22“ʻE akonakiʻi ʻe ha taha ʻae ʻOtua ke ʻilo? He ʻoku ne fakamaau ʻe ia ʻakinautolu ʻoku māʻolunga.
23Iste moritur robustus et sanus, dives et felix:
23ʻOku mate ha tokotaha lolotonga ʻene mālohi lahi, mo ʻene nofo tofu pe mo fiemālie.
24viscera ejus plena sunt adipe, et medullis ossa illius irrigantur:
24ʻOku fonu hono sino ʻi he ngako, pea lolololo hono ngaahi hui ʻi he uho.
25alius vero moritur in amaritudine animæ absque ullis opibus:
25Pea ʻoku mate ha tokotaha ʻi he mamahi lahi ʻo hono laumālie, pea ʻikai ʻaupito haʻane kai ʻe fiemālie ai.
26et tamen simul in pulvere dormient, et vermes operient eos.
26Te na tokoto tatau pe ʻi he efu, pea ʻe ʻuʻufi ʻakinaua ʻe he fanga kelemutu.
27Certe novi cogitationes vestras, et sententias contra me iniquas.
27“Vakai, ʻoku ou ʻilo hoʻomou ngaahi mahalo, mo e ngaahi filioʻi kovi ʻoku mou mahalo ʻaki kiate au.
28Dicitis enim: Ubi est domus principis? et ubi tabernacula impiorum?
28He ʻoku mou pehē, ‘Kofaʻā ʻae fale ʻoe ʻeiki? Pea kofaʻā ʻae ngaahi nofoʻanga ʻoe kakai angahala?’
29Interrogate quemlibet de viatoribus, et hæc eadem illum intelligere cognoscetis:
29ʻIkai kuo mou ʻeke kiate kinautolu ʻoku feʻaluʻaki ʻi he hala? Pea ʻikai ʻoku mou ʻilo ʻenau ngaahi tala,
30quia in diem perditionis servatur malus, et ad diem furoris ducetur.
30ʻAia kuo tuku tolonga ʻae angahala ki he ʻaho ʻoe fakaʻauha? ʻE taki atu ʻakinautolu ki he ʻaho ʻoe houhau.
31Quis arguet coram eo viam ejus? et quæ fecit, quis reddet illi?
31Ko hai te ne fakahā hono hala ki hono mata? Pea ʻe totongi ʻe hai kiate ia ʻae meʻa kuo ne fai?
32Ipse ad sepulchra ducetur, et in congerie mortuorum vigilabit.
32Ka ʻe ʻomi ia ki he faʻitoka, ʻe nofomaʻu ia ʻi he fonualoto.
33Dulcis fuit glareis Cocyti, et post se omnem hominem trahet, et ante se innumerabiles.
33ʻE melie kiate ia ʻae ngaahi tutuʻanga kelekele ʻoe luo, pea ʻe fusi kiate ia ʻae kakai kotoa pē, ʻo hangē ko e taʻefaʻalaua ʻae kakai naʻe muʻa ʻiate ia.
34Quomodo igitur consolamini me frustra, cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati?]
34Pea ka kuo pehē, pea ko e hā ʻoku mou fakafiemālie taʻeʻaonga kiate au, kae vakai ʻoku ai ʻae loi ʻi hoʻomou ngaahi lea?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.