Job 23

Clementine Vulgate, 1598

Tongan Bible, Revised West Version

1Respondens autem Job, ait:

1Pea naʻe toki tali ʻe Siope, ʻo ne pehē,

2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

2“ʻOku kona ʻaupito ʻa ʻeku mamahi, ʻio, ʻi he ʻaho ni: pea mamafa lahi hoku tā ʻi heʻeku faʻa toʻe.

3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?

3Taumaiā ke u ʻilo ʻae potu te u maʻu ai ia! Ke u aʻu atu ki hono nofoʻanga!

4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:

4Te u fakamatala ʻeku meʻa ʻi hono ʻao, ʻo fakafonu hoku ngutu ʻaki ʻae ngaahi lea fakamamafa.

5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.

5Te u ʻilo ai ʻae ngaahi lea te ne tali ʻaki au, pea u faʻa ʻilo ʻaia te ne lea ʻaki mai kiate au.

6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.

6He te ne fai mo au ʻaki hono mālohi lahi? ʻIkai: ka te ne ʻai ʻae mālohi kiate au.

7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.

7‌ʻE faʻa alea ai mo ia ʻae māʻoniʻoni; pea ʻe fakamoʻui taʻengata ai au mei hoku fakamaau.

8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.

8“Vakai, ʻoku ou ʻalu atu, ka ʻoku ʻikai ʻi ai ia; pea ʻoku ou foki mai, kae ʻikai te u ʻiloʻi ia:

9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

9Ki he toʻohema, ʻoku ne ngāue ai, kae ʻikai te u sio ki ai: pea ʻoku ne fufū ia ʻi he toʻomataʻu, ke ʻoua naʻaku ʻilo ia:

10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

10Ka ʻoku ne ʻilo ʻae hala ʻoku ou ʻalu ai: pea ka ʻosi ʻene ʻahiʻahiʻi au, te u hao mai ʻo hangē ko e koula.

11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

11Kuo puke maʻu ʻe hoku vaʻe ki hono lakaʻanga, pea kuo u ʻalu ʻi hono hala, ʻo ʻikai afe.

12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

12Pea naʻe ʻikai te u foki mai mei he fekau ʻa hono fofonga: kuo u fufū ʻi hoku loto ʻae ngaahi lea ʻa hono fofonga.

13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

13Ka ʻoku pehē ai pe ia pea ko hai te ne liliu ia? Pea ko ia ʻoku tokanga ki ai hono finangalo, ʻe fai pē ʻe ia.

14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.

14He te ne fakakakato hoku ʻinasi kuo tuʻutuʻuni: pea ʻoku lahi ʻae meʻa pehē ʻiate ia.

15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.

15Ko ia ʻoku ou manavahē ai ʻi hono ʻao: pea kau ka fakakaukau, ʻoku ou ilifia kiate ia.

16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.

16He ʻoku fakamolū hoku loto ʻe he ʻOtua, pea ʻoku fakamamahiʻi au ʻe he Māfimafi:

17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]

17Koeʻuhi naʻe ʻikai tuʻusi au ʻi he teʻeki hoko ʻae fakapoʻuli, ʻo ʻikai ʻufiʻufi ʻe ia ʻae poʻuli mei hoku mata.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.