Job
Chapter 23
Clementine Vulgate, 1598
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 23

Clementine Vulgate, 1598
Reina-Valera 1909
1Respondens autem Job, ait:
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.
2Hoy también hablaré con amargura; que es más grave mi llaga que mi gemido.
3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?
3¡Quién me diera el saber dónde hallar á Dios! yo iría hasta su silla.
4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:
4Ordenaría juicio delante de él, y henchiría mi boca de argumentos.
5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.
5Yo sabría lo que él me respondería, y entendería lo que me dijese.
6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.
6¿Pleitearía conmigo con grandeza de fuerza? No: antes él la pondría en mí.
7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.
7Allí el justo razonaría con él: y escaparía para siempre de mi juez.
8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.
8He aquí yo iré al oriente, y no lo hallaré ; y al occidente, y no lo percibiré:
9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.
9Si al norte él obrare, yo no lo veré; al mediodía se esconderá, y no lo veré.
10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.
10Mas él conoció mi camino: probaráme, y saldré como oro.
11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.
11Mis pies tomaron su rastro; guardé su camino, y no me aparté.
12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.
12Del mandamiento de sus labios nunca me separé; guardé las palabras de su boca más que mi comida.
13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.
13Empero si él se determina en una cosa, ¿quién lo apartará? Su alma deseó, é hizo.
14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.
14El pues acabará lo que ha determinado de mí: y muchas cosas como estas hay en él.
15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.
15Por lo cual yo me espanto en su presencia: consideraré, y temerélo.
16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.
16Dios ha enervado mi corazón, y hame turbado el Omnipotente.
17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]
17¿Por qué no fuí yo cortado delante de las tinieblas, y cubrió con oscuridad mi rostro?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.