Proverbiorum
Chapter 1
Clementine Vulgate, 1598
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Proverbiorum 1

Clementine Vulgate, 1598
Reina-Valera 1909
1[Parabolæ Salomonis, filii David, regis Israël,
1LOS proverbios de Salomón, hijo de David, rey de Israel:
2ad sciendam sapientiam et disciplinam;
2Para entender sabiduría y doctrina; para conocer las razones prudentes;
3ad intelligenda verba prudentiæ, et suscipiendam eruditionem doctrinæ, justitiam, et judicium, et æquitatem:
3Para recibir el consejo de prudencia, justicia, y juicio y equidad;
4ut detur parvulis astutia, adolescenti scientia et intellectus.
4Para dar sagacidad á los simples, y á los jóvenes inteligencia y cordura.
5Audiens sapiens, sapientior erit, et intelligens gubernacula possidebit.
5Oirá el sabio, y aumentará el saber; y el entendido adquirirá consejo;
6Animadvertet parabolam et interpretationem, verba sapientum et ænigmata eorum.
6Para entender parábola y declaración; palabras de sabios, y sus dichos oscuros.
7Timor Domini principium sapientiæ; sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt.]
7El principio de la sabiduría es el temor de Jehová: los insensatos desprecian la sabiduría y la enseñanza.
8[Audi, fili mi, disciplinam patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ:
8Oye, hijo mío, la doctrina de tu padre, y no desprecies la dirección de tu madre:
9ut addatur gratia capiti tuo, et torques collo tuo.
9Porque adorno de gracia serán á tu cabeza, y collares á tu cuello.
10Fili mi, si te lactaverint peccatores, ne acquiescas eis.
10Hijo mío, si los pecadores te quisieren engañar, no consientas.
11Si dixerint: Veni nobiscum, insidiemur sanguini; abscondamus tendiculas contra insontem frustra;
11Si dijeren: Ven con nosotros, pongamos asechanzas á la sangre, acechemos sin motivo al inocente;
12deglutiamus eum sicut infernus viventem, et integrum quasi descendentem in lacum;
12Los tragaremos vivos como el sepulcro, y enteros, como los que caen en sima;
13omnem pretiosam substantiam reperiemus; implebimus domos nostras spoliis:
13Hallaremos riquezas de todas suertes, henchiremos nuestras casas de despojos;
14sortem mitte nobiscum, marsupium unum sit omnium nostrum:
14Echa tu suerte entre nosotros; tengamos todos una bolsa:
15fili mi, ne ambules cum eis; prohibe pedem tuum a semitis eorum:
15Hijo mío, no andes en camino con ellos; aparta tu pie de sus veredas:
16pedes enim illorum ad malum currunt, et festinant ut effundant sanguinem.
16Porque sus pies correrán al mal, é irán presurosos á derramar sangre.
17Frustra autem jacitur rete ante oculos pennatorum.
17Porque en vano se tenderá la red ante los ojos de toda ave;
18Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur, et moliuntur fraudes contra animas suas.
18Mas ellos á su propia sangre ponen asechanzas, y á sus almas tienden lazo.
19Sic semitæ omnis avari: animas possidentium rapiunt.]
19Tales son las sendas de todo el que es dado á la codicia, la cual prenderá el alma de sus poseedores.
20[Sapientia foris prædicat; in plateis dat vocem suam:
20La sabiduría clama de fuera, da su voz en las plazas:
21in capite turbarum clamitat; in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens:
21Clama en los principales lugares de concurso; en las entradas de las puertas de la ciudad dice sus razones:
22Usquequo, parvuli, diligitis infantiam, et stulti ea quæ sibi sunt noxia cupient, et imprudentes odibunt scientiam?
22¿Hasta cuándo, oh simples, amaréis la simpleza, y los burladores desearán el burlar, y los insensatos aborrecerán la ciencia?
23convertimini ad correptionem meam. En proferam vobis spiritum meum, et ostendam vobis verba mea.
23Volveos á mi reprensión: he aquí yo os derramaré mi espíritu, y os haré saber mis palabras.
24Quia vocavi, et renuistis; extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret:
24Por cuanto llamé, y no quisisteis; extendí mi mano, y no hubo quien escuchase;
25despexistis omne consilium meum, et increpationes meas neglexistis.
25Antes desechasteis todo consejo mío, y mi reprensión no quisisteis:
26Ego quoque in interitu vestro ridebo, et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit.
26También yo me reiré en vuestra calamidad, y me burlaré cuando os viniere lo que teméis;
27Cum irruerit repentina calamitas, et interitus quasi tempestas ingruerit; quando venerit super vos tribulatio et angustia:
27Cuando viniere como una destrucción lo que teméis, y vuestra calamidad llegare como un torbellino; cuando sobre vosotros viniere tribulación y angustia.
28tunc invocabunt me, et non exaudiam; mane consurgent, et non invenient me:
28Entonces me llamarán, y no responderé; buscarme han de mañana, y no me hallarán:
29eo quod exosam habuerint disciplinam, et timorem Domini non susceperint,
29Por cuanto aborrecieron la sabiduría, y no escogieron el temor de Jehová,
30nec acquieverint consilio meo, et detraxerint universæ correptioni meæ.
30Ni quisieron mi consejo, y menospreciaron toda reprensión mía:
31Comedent igitur fructus viæ suæ, suisque consiliis saturabuntur.
31Comerán pues del fruto de su camino, y se hartarán de sus consejos.
32Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos.
32Porque el reposo de los ignorantes los matará, y la prosperidad de los necios los echará á perder.
33Qui autem me audierit, absque terrore requiescet, et abundantia perfruetur, timore malorum sublato.]
33Mas el que me oyere, habitará confiadamente, y vivirá reposado, sin temor de mal.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.