Proverbiorum 31
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Reina-Valera 1909
1Verba Lamuelis regis. Visio qua erudivit eum mater sua.
1PALABRAS del rey Lemuel; la profecía con que le enseñó su madre.
2[Quid, dilecte mi? quid, dilecte uteri mei? quid, dilecte votorum meorum?
2¿Qué, hijo mío? ¿y qué, hijo de mi vientre? ¿y qué, hijo de mis deseos?
3Ne dederis mulieribus substantiam tuam, et divitias tuas ad delendos reges.
3No des á las mujeres tu fuerza, ni tus caminos á lo que es para destruir los reyes.
4Noli regibus, o Lamuel, noli regibus dare vinum, quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas;
4No es de los reyes, oh Lemuel, no es de los reyes beber vino, ni de los príncipes la cerveza.
5et ne forte bibant, et obliviscantur judiciorum, et mutent causam filiorum pauperis.
5No sea que bebiendo olviden la ley, y perviertan el derecho de todos los hijos afligidos.
6Date siceram mœrentibus, et vinum his qui amaro sunt animo.
6Dad la cerveza al desfallecido, y el vino á los de amargo ánimo:
7Bibant, et obliviscantur egestatis suæ, et doloris sui non recordentur amplius.
7Beban, y olvídense de su necesidad, y de su miseria no más se acuerden.
8Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt.
8Abre tu boca por el mudo, en el juicio de todos los hijos de muerte.
9Aperi os tuum, decerne quod justum est, et judica inopem et pauperem.]
9Abre tu boca, juzga justicia, y el derecho del pobre y del menesteroso.
10[Mulierem fortem quis inveniet? procul et de ultimis finibus pretium ejus.
10Mujer fuerte, ¿quién la hallará? porque su estima sobrepuja largamente á la de piedras preciosas.
11Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit.
11El corazón de su marido está en ella confiado, y no tendrá necesidad de despojo.
12Reddet ei bonum, et non malum, omnibus diebus vitæ suæ.
12Darále ella bien y no mal, todos los días de su vida.
13Quæsivit lanam et linum, et operata est consilia manuum suarum.
13Buscó lana y lino, y con voluntad labró de sus manos.
14Facta est quasi navis institoris, de longe portans panem suum.
14Fué como navío de mercader: trae su pan de lejos.
15Et de nocte surrexit, deditque prædam domesticis suis, et cibaria ancillis suis.
15Levantóse aun de noche, y dió comida á su familia, y ración á sus criadas.
16Consideravit agrum, et emit eum; de fructu manuum suarum plantavit vineam.
16Consideró la heredad, y compróla; y plantó viña del fruto de sus manos.
17Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum.
17Ciñó sus lomos de fortaleza, y esforzó sus brazos.
18Gustavit, et vidit quia bona est negotiatio ejus; non extinguetur in nocte lucerna ejus.
18Gustó que era buena su granjería: su candela no se apagó de noche.
19Manum suam misit ad fortia, et digiti ejus apprehenderunt fusum.
19Aplicó sus manos al huso, y sus manos tomaron la rueca.
20Manum suam aperuit inopi, et palmas suas extendit ad pauperem.
20Alargó su mano al pobre, y extendió sus manos al menesteroso.
21Non timebit domui suæ a frigoribus nivis; omnes enim domestici ejus vestiti sunt duplicibus.
21No tendrá temor de la nieve por su familia, porque toda su familia está vestida de ropas dobles.
22Stragulatam vestem fecit sibi; byssus et purpura indumentum ejus.
22Ella se hizo tapices; de lino fino y púrpura es su vestido.
23Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terræ.
23Conocido es su marido en las puertas, cuando se sienta con los ancianos de la tierra.
24Sindonem fecit, et vendidit, et cingulum tradidit Chananæo.
24Hizo telas, y vendió; y dió cintas al mercader.
25Fortitudo et decor indumentum ejus, et ridebit in die novissimo.
25Fortaleza y honor son su vestidura; y en el día postrero reirá.
26Os suum aperuit sapientiæ, et lex clementiæ in lingua ejus.
26Abrió su boca con sabiduría: y la ley de clemencia está en su lengua.
27Consideravit semitas domus suæ, et panem otiosa non comedit.
27Considera los caminos de su casa, y no come el pan de balde.
28Surrexerunt filii ejus, et beatissimam prædicaverunt; vir ejus, et laudavit eam.
28Levantáronse sus hijos, y llamáronla bienaventurada; y su marido también la alabó.
29Multæ filiæ congregaverunt divitias; tu supergressa es universas.
29Muchas mujeres hicieron el bien; mas tú las sobrepujaste á todas.
30Fallax gratia, et vana est pulchritudo: mulier timens Dominum, ipsa laudabitur.
30Engañosa es la gracia, y vana la hermosura: la mujer que teme á Jehová, ésa será alabada.
31Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus.]
31Dadle el fruto de sus manos, y alábenla en las puertas sus hechos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.