Proverbiorum 31
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1Verba Lamuelis regis. Visio qua erudivit eum mater sua.
no verse 1 in this text
2[Quid, dilecte mi? quid, dilecte uteri mei? quid, dilecte votorum meorum?
no verse 2 in this text
3Ne dederis mulieribus substantiam tuam, et divitias tuas ad delendos reges.
no verse 3 in this text
4Noli regibus, o Lamuel, noli regibus dare vinum, quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas;
no verse 4 in this text
5et ne forte bibant, et obliviscantur judiciorum, et mutent causam filiorum pauperis.
no verse 5 in this text
6Date siceram mœrentibus, et vinum his qui amaro sunt animo.
no verse 6 in this text
7Bibant, et obliviscantur egestatis suæ, et doloris sui non recordentur amplius.
no verse 7 in this text
8Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt.
no verse 8 in this text
9Aperi os tuum, decerne quod justum est, et judica inopem et pauperem.]
no verse 9 in this text
10[Mulierem fortem quis inveniet? procul et de ultimis finibus pretium ejus.
10Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει; τιμιωτέρα δέ ἐστι λίθων πολυτελῶν ἡ τοιαύτη.
11Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit.
11Θαρσεῖ ἐπʼ αὐτῇ ἡ καρδία τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς· ἡ τοιαύτη καλῶν σκύλων οὐκ ἀπορήσει.
12Reddet ei bonum, et non malum, omnibus diebus vitæ suæ.
12Ἐνεργεῖ γὰρ τῷ ἀνδρὶ εἰς ἀγαθὰ πάντα τὸν βίον.
13Quæsivit lanam et linum, et operata est consilia manuum suarum.
13Μηρυομένη ἔρια καὶ λινὸν, ἐποίησεν εὔχρηστον ταῖς χερσὶν αὐτῆς.
14Facta est quasi navis institoris, de longe portans panem suum.
14Ἐγένετο ὡσεὶ ναῦς ἐμπορευομένη μακρόθεν, συνάγει δὲ αὕτη τὸν βίον.
15Et de nocte surrexit, deditque prædam domesticis suis, et cibaria ancillis suis.
15Καὶ ἀνίσταται ἐκ νυκτῶν, καὶ ἔδωκε βρώματα τῷ οἴκῳ, καὶ ἔργα ταῖς θεραπαίναις.
16Consideravit agrum, et emit eum; de fructu manuum suarum plantavit vineam.
16Θεωρήσασα γεώργιον ἐπρίατο, ἀπὸ δὲ καρπῶν χειρῶν αὐτῆς κατεφύτευσεν κτῆμα.
17Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum.
17Ἀναζωσαμένη ἰσχυρῶς τὴν ὀσφῦν αὐτῆς ἤρεισε τοὺς βραχίονας αὐτῆς εἰς ἔργον.
18Gustavit, et vidit quia bona est negotiatio ejus; non extinguetur in nocte lucerna ejus.
18Καὶ ἐγεύσατο ὅτι καλόν ἐστι τὸ ἐργάζεσθαι, καὶ οὐκ ἀποσβέννυται ὁ λύχνος αὐτῆς ὅλην τὴν νύκτα.
19Manum suam misit ad fortia, et digiti ejus apprehenderunt fusum.
19τοὺς πήχεις αὐτῆς ἐκτείνει ἐπὶ τὰ συμφέροντα, τὰς δὲ χεῖρας αὐτῆς ἐρείδει εἰς ἄτρακτον.
20Manum suam aperuit inopi, et palmas suas extendit ad pauperem.
20Χεῖρας δὲ αὐτῆς διήνοιξε πένητι, καρπὸν δὲ ἐξέτεινεν πτωχῷ.
21Non timebit domui suæ a frigoribus nivis; omnes enim domestici ejus vestiti sunt duplicibus.
21Οὐ φροντίζει τῶν ἐν οἴκῳ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ὅταν που χρονίζῃ, πάντες γὰρ οἱ παρʼ αὐτῆς ἐνδεδυμένοι εἰαί.
22Stragulatam vestem fecit sibi; byssus et purpura indumentum ejus.
22Δισσὰς χλαίνας ἐποίησε τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς, ἐκ δὲ βύσσου καὶ πορφύρας ἑαυτῇ ἐνδύματα.
23Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terræ.
23Περίβλεπτος δὲ γίνεται ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ἐν πύλαις, ἡνίκα ἂν καθίσῃ ἐν συνεδρίῳ μετὰ τῶν γερόντων κατοίκων τῆς γῆς.
24Sindonem fecit, et vendidit, et cingulum tradidit Chananæo.
24Σινδόνας ἐποίησε καὶ ἀπέδοτο περιζώματα τοῖς Χαναναίοις. στόμα αὐτῆς διήνοιξε προσεχόντως καὶ ἐννόμως, καὶ τάξιν ἐστείλατο τῇ γλώσσῃ αὐτῆς.
25Fortitudo et decor indumentum ejus, et ridebit in die novissimo.
25Ἰσχὺν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, καὶ εὐφράνθη ἐν ἡμέραις ἐσχάταις.
26Os suum aperuit sapientiæ, et lex clementiæ in lingua ejus.
26Στεγναὶ διατριβαὶ οἴκων αὐτῆς, σῖτα δὲ ὀκνηρὰ οὐκ ἔφαγεν.
27Consideravit semitas domus suæ, et panem otiosa non comedit.
27Τὸ στόμα δὲ ἀνοίγει σοφῶς καὶ νομοθέσμως. Ἡ δὲ ἐλεημοσύνη αὐτῆς
28Surrexerunt filii ejus, et beatissimam prædicaverunt; vir ejus, et laudavit eam.
28ἀνέστησε τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ ἐπλούτησαν, καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ᾔνεσεν αὐτήν.
29Multæ filiæ congregaverunt divitias; tu supergressa es universas.
29Πολλαὶ θυγατέρες ἐκτήσαντο πλοῦτον, πολλαὶ ἐποίησαν δύναμιν· σὺ δὲ ὑπέρκεισαι, ὑπερῇρας πάσας.
30Fallax gratia, et vana est pulchritudo: mulier timens Dominum, ipsa laudabitur.
30Ψευδεῖς ἀρέσκειαι, καὶ μάταιον κάλλος γυναικος· γυνὴ γὰρ συνετὴ εὐλογεῖται, φόβον δὲ Κυρίου αὕτη αἰνείτω.
31Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus.]
31Δότε αὐτῇ ἀπὸ καρπῶν χειλέων αὐτῆς, καὶ αἰνείσθω ἐν πύλαις ὁ ἀνὴρ αὐτῆς.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.