Proverbiorum 13
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Reina-Valera 1909
1[Filius sapiens doctrina patris; qui autem illusor est non audit cum arguitur.
1EL hijo sabio toma el consejo del padre: mas el burlador no escucha las reprensiones.
2De fructu oris sui homo satiabitur bonis: anima autem prævaricatorum iniqua.
2Del fruto de su boca el hombre comerá bien: mas el alma de los prevaricadores hallará mal.
3Qui custodit os suum custodit animam suam; qui autem inconsideratus est ad loquendum, sentiet mala.
3El que guarda su boca guarda su alma: mas el que mucho abre sus labios tendrá calamidad.
4Vult et non vult piger; anima autem operantium impinguabitur.
4Desea, y nada alcanza el alma del perezoso: mas el alma de los diligentes será engordada.
5Verbum mendax justus detestabitur; impius autem confundit, et confundetur.
5El justo aborrece la palabra de mentira: mas el impío se hace odioso é infame.
6Justitia custodit innocentis viam, impietas autem peccatorem supplantat.]
6La justicia guarda al de perfecto camino: mas la impiedad trastornará al pecador.
7[Est quasi dives, cum nihil habeat, et est quasi pauper, cum in multis divitiis sit.
7Hay quienes se hacen ricos, y no tienen nada: y hay quienes se hacen pobres, y tienen muchas riquezas.
8Redemptio animæ viri divitiæ suæ; qui autem pauper est, increpationem non sustinet.
8La redención de la vida del hombre son sus riquezas: pero el pobre no oye censuras.
9Lux justorum lætificat: lucerna autem impiorum extinguetur.
9La luz de los justos se alegrará: mas apagaráse la lámpara de los impíos.
10Inter superbos semper jurgia sunt; qui autem agunt omnia cum consilio, reguntur sapientia.
10Ciertamente la soberbia parirá contienda: mas con los avisados es la sabiduría.
11Substantia festinata minuetur; quæ autem paulatim colligitur manu, multiplicabitur.
11Disminuiránse las riquezas de vanidad: empero multiplicará el que allega con su mano.
12Spes quæ differtur affligit animam; lignum vitæ desiderium veniens.]
12La esperanza que se prolonga, es tormento del corazón: mas árbol de vida es el deseo cumplido.
13[Qui detrahit alicui rei, ipse se in futurum obligat; qui autem timet præceptum, in pace versabitur. Animæ dolosæ errant in peccatis: justi autem misericordes sunt, et miserantur.
13El que menosprecia la palabra, perecerá por ello: mas el que teme el mandamiento, será recompensado.
14Lex sapientis fons vitæ, ut declinet a ruina mortis.
14La ley del sabio es manantial de vida, para apartarse de los lazos de la muerte.
15Doctrina bona dabit gratiam; in itinere contemptorum vorago.
15El buen entendimiento conciliará gracia: mas el camino de los prevaricadores es duro.
16Astutus omnia agit cum consilio; qui autem fatuus est aperit stultitiam.
16Todo hombre cuerdo obra con sabiduría: mas el necio manifestará necedad.
17Nuntius impii cadet in malum; legatus autem fidelis, sanitas.
17El mal mensajero caerá en mal: mas el mensajero fiel es medicina.
18Egestas et ignominia ei qui deserit disciplinam; qui autem acquiescit arguenti glorificabitur.
18Pobreza y vergüenza tendrá el que menosprecia el consejo: mas el que guarda la corrección, será honrado.
19Desiderium si compleatur delectat animam; detestantur stulti eos qui fugiunt mala.
19El deseo cumplido deleita el alma: pero apartarse del mal es abominación á los necios.
20Qui cum sapientibus graditur sapiens erit; amicus stultorum similis efficietur.]
20El que anda con los sabios, sabio será; mas el que se allega á los necios, será quebrantado.
21[Peccatores persequitur malum, et justis retribuentur bona.
21Mal perseguirá á los pecadores: mas á los justos les será bien retribuído.
22Bonus reliquit hæredes filios et nepotes, et custoditur justo substantia peccatoris.
22El bueno dejará herederos á los hijos de los hijos; y el haber del pecador, para el justo está guardado.
23Multi cibi in novalibus patrum, et aliis congregantur absque judicio.
23En el barbecho de los pobres hay mucho pan: mas piérdese por falta de juicio.
24Qui parcit virgæ odit filium suum; qui autem diligit illum instanter erudit.
24El que detiene el castigo, á su hijo aborrece: mas el que lo ama, madruga á castigarlo.
25Justus comedit et replet animam suam; venter autem impiorum insaturabilis.]
25El justo come hasta saciar su alma: mas el vientre de los impíos tendrá necesidad.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.