ایّوب 23

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Reina-Valera 1909

1پس ایوب در جواب گفت:

1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:

2«امروز نیز شکایت من تلخ است، وضرب من از ناله من سنگینتر.

2Hoy también hablaré con amargura; que es más grave mi llaga que mi gemido.

3کاش می‌دانستم که او را کجا یابم، تا آنکه نزد کرسی او بیایم.

3¡Quién me diera el saber dónde hallar á Dios! yo iría hasta su silla.

4آنگاه دعوی خود را به حضور وی ترتیب می‌دادم، ودهان خود را از حجت‌ها پر می‌ساختم.

4Ordenaría juicio delante de él, y henchiría mi boca de argumentos.

5سخنانی را که در جواب من می‌گفت می‌دانستم، و آنچه راکه به من می‌گفت می‌فهمیدم.

5Yo sabría lo que él me respondería, y entendería lo que me dijese.

6آیا به عظمت قوت خود با من مخاصمه می‌نمود؟ حاشا! بلکه به من التفات می‌کرد.

6¿Pleitearía conmigo con grandeza de fuerza? No: antes él la pondría en mí.

7آنگاه مرد راست با اومحاجه می‌نمود و از داور خود تا به ابد نجات می‌یافتم.

7Allí el justo razonaría con él: y escaparía para siempre de mi juez.

8اینک به طرف مشرق می‌روم و اویافت نمی شود و به طرف مغرب و او را نمی بینم.

8He aquí yo iré al oriente, y no lo hallaré ; y al occidente, y no lo percibiré:

9به طرف شمال جایی که او عمل می‌کند، و او رامشاهده نمی کنم. و او خود را به طرف جنوب می‌پوشاند و او را نمی بینم،

9Si al norte él obrare, yo no lo veré; al mediodía se esconderá, y no lo veré.

10زیرا او طریقی راکه می‌روم می‌داند و چون مرا می‌آزماید، مثل طلابیرون می‌آیم.

10Mas él conoció mi camino: probaráme, y saldré como oro.

11پایم اثر اقدام او را گرفته است وطریق او را نگاه داشته، از آن تجاوز نمی کنم.

11Mis pies tomaron su rastro; guardé su camino, y no me aparté.

12از فرمان لبهای وی برنگشتم و سخنان دهان اورا زیاده از رزق خود ذخیره کردم.

12Del mandamiento de sus labios nunca me separé; guardé las palabras de su boca más que mi comida.

13لیکن اوواحد است و کیست که او را برگرداند؟ و آنچه دل او می‌خواهد، به عمل می‌آورد.

13Empero si él se determina en una cosa, ¿quién lo apartará? Su alma deseó, é hizo.

14زیرا آنچه را که بر من مقدر شده است بجا می‌آورد، و چیزهای بسیار مثل این نزد وی است.

14El pues acabará lo que ha determinado de mí: y muchas cosas como estas hay en él.

15از این جهت ازحضور او هراسان هستم، و چون تفکر می‌نمایم از او می‌ترسم،

15Por lo cual yo me espanto en su presencia: consideraré, y temerélo.

16زیرا خدا دل مرا ضعیف کرده است، و قادرمطلق مرا هراسان گردانیده.

16Dios ha enervado mi corazón, y hame turbado el Omnipotente.

17چونکه پیش از تاریکی منقطع نشدم، و ظلمت غلیظ را از نزد من نپوشانید.

17¿Por qué no fuí yo cortado delante de las tinieblas, y cubrió con oscuridad mi rostro?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.