ایّوب 30
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1«و اما الان کسانی که از من خردسالترندبر من استهزا می‌کنند، که کراهت می‌داشتم از اینکه پدران ایشان را با سگان گله خود بگذارم.
1MAS ahora los más mozos de días que yo, se ríen de mí; cuyos padres yo desdeñara ponerlos con los perros de mi ganado.
2قوت دستهای ایشان نیز برای من چه فایده داشت؟ کسانی که توانایی ایشان ضایع شده بود،
2Porque ¿para qué yo habría menester la fuerza de sus manos, en los cuales había perecido con el tiempo?
3از احتیاج و قحطی بی‌تاب شده، زمین خشک را در ظلمت خرابی و ویرانی می‌خاییدند.
3Por causa de la pobreza y del hambre andaban solos; huían á la soledad, á lugar tenebroso, asolado y desierto.
4خبازی را در میان بوته‌ها می‌چیدند، و ریشه شورگیاه نان ایشان بود.
4Que cogían malvas entre los arbustos, y raíces de enebro para calentarse.
5از میان (مردمان ) رانده می‌شدند. از عقب ایشان مثل دزدان، هیاهومی کردند.
5Eran echados de entre las gentes , y todos les daban grita como al ladrón.
6در گریوه های وادیها ساکن می‌شدند. در حفره های زمین و در صخره‌ها.
6Habitaban en las barrancas de los arroyos, en las cavernas de la tierra, y en las rocas.
7در میان بوته‌ها عرعر می‌کردند، زیر خارها با هم جمع می‌شدند.
7Bramaban entre las matas, y se reunían debajo de las espinas.
8ابنای احمقان و ابنای مردم بی‌نام، بیرون از زمین رانده می‌گردیدند.
8Hijos de viles, y hombres sin nombre, más bajos que la misma tierra.
9و اما الان سرود ایشان شده‌ام و از برای ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
9Y ahora yo soy su canción, y he sido hecho su refrán.
10مرا مکروه داشته، از من دورمی شوند، و از آب دهان بر رویم انداختن، بازنمی ایستند.
10Abomínanme, aléjanse de mí, y aun de mi rostro no detuvieron su saliva.
11چونکه زه را بر من باز کرده، مرامبتلا ساخت. پس لگام را پیش رویم رها کردند.
11Porque Dios desató mi cuerda, y me afligió, por eso se desenfrenaron delante de mi rostro.
12از طرف راست من انبوه عوام الناس برخاسته، پاهایم را از پیش در می‌برند، و راههای هلاکت خویش را بر من مهیا می‌سازند.
12A la mano derecha se levantaron los jóvenes; empujaron mis pies, y sentaron contra mí las vías de su ruina.
13راه مرا خراب کرده، به اذیتم اقدام می‌نمایند، و خود معاونی ندارند.
13Mi senda desbarataron, aprovecháronse de mi quebrantamiento, contra los cuales no hubo ayudador.
14گویا از ثلمه های وسیع می‌آیند، و ازمیان خرابه‌ها بر من هجوم می‌آورند.
14Vinieron como por portillo ancho, revolviéronse á mi calamidad.
15ترسها برمن برگشته، آبروی مرا مثل باد تعاقب می‌کنند، و فیروزی من مثل ابر می‌گذرد.
15Hanse revuelto turbaciones sobre mí; combatieron como viento mi alma, y mi salud pasó como nube.
16و الان جانم بر من ریخته شده است، و روزهای مصیبت، مرا گرفتارنموده است.
16Y ahora mi alma está derramada en mí; días de aflicción me han aprehendido.
17شبانگاه استخوانهایم در اندرون من سفته می‌شود، و پیهایم آرام ندارد.
17De noche taladra sobre mí mis huesos, y mis pulsos no reposan.
18ازشدت سختی لباسم متغیر شده است، و مرا مثل گریبان پیراهنم تنگ می‌گیرد.
18Con la grande copia de materia mi vestidura está demudada; cíñeme como el cuello de mi túnica.
19مرا در گل انداخته است، که مثل خاک و خاکستر گردیده‌ام.
19Derribóme en el lodo, y soy semejante al polvo y á la ceniza.
20«نزد تو تضرع می‌نمایم و مرا مستجاب نمی کنی، و برمی خیزم و بر من نظر نمی اندازی.
20Clamo á ti, y no me oyes; preséntome, y no me atiendes.
21خویشتن را متبدل ساخته، بر من بیرحم شده‌ای، با قوت دست خود به من جفا می‌نمایی.
21Haste tornado cruel para mí: con la fortaleza de tu mano me amenazas.
22مرا به باد برداشته، برآن سوار گردانیدی، و مرادر تندباد پراکنده ساختی.
22Levantásteme, é hicísteme cabalgar sobre el viento, y disolviste mi sustancia.
23زیرا می‌دانم که مرابه موت باز خواهی گردانید، و به خانه‌ای که برای همه زندگان معین است.
23Porque yo conozco que me reduces á la muerte; y á la casa determinada á todo viviente.
24یقین بر توده ویران دست خود را دراز نخواهد کرد، و چون کسی دربلا گرفتار شود، آیا به این سبب استغاثه نمی کند؟
24Mas él no extenderá la mano contra el sepulcro; ¿clamarán los sepultados cuando él los quebrantare?
25آیا برای هر مستمندی گریه نمی کردم، و دلم به جهت مسکین رنجیده نمی شد.
25¿No lloré yo al afligido? Y mi alma ¿no se entristeció sobre el menesteroso?
26لکن چون امید نیکویی داشتم بدی آمد، و چون انتظار نورکشیدم ظلمت رسید.
26Cuando esperaba yo el bien, entonces vino el mal; y cuando esperaba luz, la oscuridad vino.
27احشایم می‌جوشد وآرام نمی گیرد، و روزهای مصیبت مرا درگرفته است.
27Mis entrañas hierven, y no reposan; días de aflicción me han sobrecogido.
28ماتم‌کنان بی‌آفتاب گردش می‌کنم و درجماعت برخاسته، تضرع می‌نمایم.
28Denegrido ando, y no por el sol: levantádome he en la congregación, y clamado.
29برادرشغالان شده‌ام، و رفیق شترمرغ گردیده‌ام.
29He venido á ser hermano de los dragones, y compañero de los buhos.
30پوست من سیاه گشته، از من می‌ریزد، واستخوانهایم از حرارت سوخته گردیده است.
30Mi piel está denegrida sobre mí, y mis huesos se secaron con ardentía.
31بربط من به نوحه گری مبدل شده و نای من به آواز گریه کنندگان.
31Y hase tornado mi arpa en luto, y mi órgano en voz de lamentadores.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.