ایّوب 30
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1«و اما الان کسانی که از من خردسالترندبر من استهزا میکنند، که کراهت میداشتم از اینکه پدران ایشان را با سگان گله خود بگذارم.
1Нинї ж глузують із мене менші від мене лїтами, такі, що їх батьків я б не прийняв і між пастуші собаки.
2قوت دستهای ایشان نیز برای من چه فایده داشت؟ کسانی که توانایی ایشان ضایع شده بود،
2Бо й сила в руках їх — до чого вона менї була? вони вже пережили пору свою.
3از احتیاج و قحطی بیتاب شده، زمین خشک را در ظلمت خرابی و ویرانی میخاییدند.
3Нуждою й голодом висушені, йдуть вони в степ безводний, мрачний та опустїлий;
4خبازی را در میان بوتهها میچیدند، و ریشه شورگیاه نان ایشان بود.
4Щиплють лободу попід корчами, — ягоди ялівцю — се хлїб їх.
5از میان (مردمان ) رانده میشدند. از عقب ایشان مثل دزدان، هیاهومی کردند.
5Із громади проганяють їх, мов на злодїїв, гукають на них,
6در گریوه های وادیها ساکن میشدند. در حفره های زمین و در صخرهها.
6Щоб у байраках жили, по печерах та по скелях.
7در میان بوتهها عرعر میکردند، زیر خارها با هم جمع میشدند.
7Там вони ревуть проміж кущами, куляться під тернєм.
8ابنای احمقان و ابنای مردم بینام، بیرون از زمین رانده میگردیدند.
8Люде викинені, люде безіменні, викиди землї!
9و اما الان سرود ایشان شدهام و از برای ایشان ضربالمثل گردیدهام.
9У них то став я піснею тепер, кормом їх розмов.
10مرا مکروه داشته، از من دورمی شوند، و از آب دهان بر رویم انداختن، بازنمی ایستند.
10Мною гидують вони, тїкають далеко від мене, й не стидаються спльовувати передо мною.
11چونکه زه را بر من باز کرده، مرامبتلا ساخت. پس لگام را پیش رویم رها کردند.
11Тим, що він (Бог) розвязав поводи мої й побив мене, то й вони скинули з себе узди передо мною,
12از طرف راست من انبوه عوام الناس برخاسته، پاهایم را از پیش در میبرند، و راههای هلاکت خویش را بر من مهیا میسازند.
12З правого боку встає покидь ся, й валить із ніг мене, прямує пагубну дорогу свою проти мене.
13راه مرا خراب کرده، به اذیتم اقدام مینمایند، و خود معاونی ندارند.
13Зрили стежку мою, все зʼуміли зробити на мою погибель, а нема, хто б подав підмогу.
14گویا از ثلمه های وسیع میآیند، و ازمیان خرابهها بر من هجوم میآورند.
14Вони прийшли на мене, наче б крізь широкий перелом у мурі, з шумом ринулись на мене.
15ترسها برمن برگشته، آبروی مرا مثل باد تعاقب میکنند، و فیروزی من مثل ابر میگذرد.
15Страх ударив на мене; вітром розвіялась велич моя, а щастє моє унеслось, як хмара.
16و الان جانم بر من ریخته شده است، و روزهای مصیبت، مرا گرفتارنموده است.
16А нинї ниє душа моя в менї; днї смутку обгорнули мене.
17شبانگاه استخوانهایم در اندرون من سفته میشود، و پیهایم آرام ندارد.
17Ніччю вертить мене в костях моїх, і жили мої не мають спокою.
18ازشدت سختی لباسم متغیر شده است، و مرا مثل گریبان پیراهنم تنگ میگیرد.
18Трудно, о трудно менї зняти одежу з себе, краї обгортки моєї давлять мене.
19مرا در گل انداخته است، که مثل خاک و خاکستر گردیدهام.
19Кинув мене він у грязь, я взявся попелом і пилом.
20«نزد تو تضرع مینمایم و مرا مستجاب نمی کنی، و برمی خیزم و بر من نظر نمی اندازی.
20Кричма до тебе кричу, а ти не чуєш, — стою, а ти дивишся (мовчки) на мене.
21خویشتن را متبدل ساخته، بر من بیرحم شدهای، با قوت دست خود به من جفا مینمایی.
21Немилосердним зробивсь ти менї, сильною рукою ворогуєш проти мене.
22مرا به باد برداشته، برآن سوار گردانیدی، و مرادر تندباد پراکنده ساختی.
22Ти зняв мене, пустив летїти з вітром і розбиваєш мене.
23زیرا میدانم که مرابه موت باز خواهی گردانید، و به خانهای که برای همه زندگان معین است.
23О, я знаю, що ти примчиш мене ʼд смертї, до дому, де збіраються всї живучі.
24یقین بر توده ویران دست خود را دراز نخواهد کرد، و چون کسی دربلا گرفتار شود، آیا به این سبب استغاثه نمی کند؟
24Та він же не простягне руки своєї на дім костей; бо чи ж будуть вони кричати, як би їх стирав?
25آیا برای هر مستمندی گریه نمی کردم، و دلم به جهت مسکین رنجیده نمی شد.
25А хиба ж я не плакав над тим, хто горював; чи ж не смутилось серце моє над бідними?
26لکن چون امید نیکویی داشتم بدی آمد، و چون انتظار نورکشیدم ظلمت رسید.
26А тим часом, коли дожидав добра, прийшло на мене лихо; коли сподївався сьвітла, тьма мене окрила.
27احشایم میجوشد وآرام نمی گیرد، و روزهای مصیبت مرا درگرفته است.
27Нутро моє кипить і не перестає; днї печальні прийшли на мене.
28ماتمکنان بیآفتاب گردش میکنم و درجماعت برخاسته، تضرع مینمایم.
28Я почорнїлий ходжу, та не від сонця; серед громади стаю і кричу.
29برادرشغالان شدهام، و رفیق شترمرغ گردیدهام.
29Я братом шакалам зробивсь, струсям товаришем стався.
30پوست من سیاه گشته، از من میریزد، واستخوانهایم از حرارت سوخته گردیده است.
30Кожа вчорнїла моя, костї обгоріли від жару.
31بربط من به نوحه گری مبدل شده و نای من به آواز گریه کنندگان.
31І цитра моя голосить, і сопілка ридає.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.