ایّوب 28
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1«یقین برای نقره معدنی است، و به جهت طلا جایی است که آن را قال میگذارند.
1Так! срібло має початкову жилу, й золото своє місце, де його плавлють.
2آهن از خاک گرفته میشود و مس ازسنگ گداخته میگردد.
2Залїзо добувають із землї, а мідь витоплюють із каміння.
3مردم برای تاریکی حدمی گذارند و تا نهایت تمام تفحص مینمایند، تابه سنگهای ظلمت غلیظ و سایه موت.
3(Чоловік) робить кінець тьмі й пильно шукає за (таким) каменем у мороцї й найглухійшій темнотї.
4کانی دور از ساکنان زمین میکنند، از راه گذریان فراموش میشوند و دور از مردمان آویخته شده، به هر طرف متحرک میگردند.
4Пробивають закоп у місцях, де не постала нога; спускаючись, висять і сумують далеко від людей.
5از زمین نان بیرون میآید، و ژرفیهایش مثل آتش سرنگون میشود.
5Земля, де хлїб росте, у нутрі розрита, неначе огнем.
6سنگهایش مکان یاقوت کبود است. وشمشهای طلا دارد.
6Камінь її — то сафир із золотими крупцями.
7آن راه را هیچ مرغ شکاری نمی داند، و چشم شاهین آن را ندیده است،
7Стежки туди не знає хижа птиця, й не зазирнуло туди око яструба;
8وجانوران درنده بر آن قدم نزدهاند، و شیر غران برآن گذر نکرده.
8Не топтали її левчуки, й не ходив по нїй шакаль.
9دست خود را به سنگ خارا درازمی کنند، و کوهها را از بیخ برمی کنند.
9На граніт накладає він (чоловік) руку свою, з коренем перевертає гори.
10نهرها ازصخرهها میکنند و چشم ایشان هر چیز نفیس رامی بیند.
10В скелях прорубує канали, й все дорогоцїнне вбачає око його.
11نهرها را از تراوش میبندند وچیزهای پنهان شده را به روشنایی بیرون میآورند.
11Зупиняє протоки бурчаків і, що заховано в тьмі, все те на сьвітло виносить.
12اما حکمت از کجا پیدا میشود؟ وجای فطانت کجا است؟
12А де ж мудрість знайти? і де є місце розуму?
13انسان قیمت آن رانمی داند و در زمین زندگان پیدا نمی شود.
13Чоловік не знає цїни її, й не знаходиться вона на землї живих.
14لجه میگوید که در من نیست، و دریا میگوید که نزدمن نمی باشد.
14Безодня говорить: Не в менї вона; та й море каже: Не в мене!
15زر خالص به عوضش داده نمی شود و نقره برای قیمتش سنجیده نمی گردد.
15Не продається вона за золото та й не вимінюєсь її за срібло ваговите;
16به زر خالص اوفیر آن را قیمت نتوان کرد، و نه به جزع گرانبها و یاقوت کبود.
16Не в цїнї вона з золотом Офирським, нї з дорогоцїнним ониксом, нї з сафіром.
17با طلا و آبگینه آن را برابر نتوان کرد، و زیورهای طلای خالص بدل آن نمی شود.
17Не рівняєсь із нею золото й кришталь, та й не виміняєш її за посуди щирозолоті.
18مرجان و بلور مذکورنمی شود و قیمت حکمت از لعل گرانتر است.
18А про коралї та перли й згадувати нїщо; здобути премудрість — цїннїйш над рубини.
19زبرجد حبش با آن مساوی نمی شود و به زرخالص سنجیده نمی گردد.
19Ба й топаз Етиопський їй не рівня; щирим золотом не цїнуєсь вона.
20پس حکمت ازکجا میآید؟ و مکان فطانت کجا است؟
20Звідки ж береся премудрість? і де є місце розуму?
21ازچشم تمامی زندگان پنهان است، و از مرغان هوامخفی میباشد.
21Від усього, що живе, скрита вона, ба не догледить її й птаство піднебесне.
22ابدون و موت میگویند که آوازه آن را به گوش خود شنیدهایم.
22Правда, безодня та смерть говорять: до ушей наших доходила чутка про неї;
23خدا راه آن را درک میکند و او مکانش را میداند.
23Але тільки Бог знає тропу до неї та знає й місце її.
24زیراکه او تا کرانه های زمین مینگرد و آنچه را که زیرتمامی آسمان است میبیند.
24Він бо прозирає всї концї сьвіту, й що під небом, він вбачає.
25تا وزن از برای بادقرار دهد، و آبها را به میزان بپیماید.
25Як він визначив вітрові вагу й водї давав міру,
26هنگامی که قانونی برای باران قرار داد، و راهی برای سهام رعد،
26Коли вказував дощам закон, а блискавицям дорогу, —
27آنگاه آن را دید و آن را بیان کرد. آن رامهیا ساخت و هم تفتیشش نمود.
27Тодї він бачив її й явив її, й приспособив її, та навчив ще й слїдити її,
28و به انسان گفت: اینک ترس خداوند حکمت است، و ازبدی اجتناب نمودن، فطانت میباشد.»
28І сказав чоловіку: Страх Господень — се справдїшня премудрість тобі; берегтись злого — се розум.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.