ایّوب 28
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1«یقین برای نقره معدنی است، و به جهت طلا جایی است که آن را قال می‌گذارند.
1Sumkanglung takaehhaih ahmuen to oh moe, sui tui paciihaih ahmuen doeh oh tangtang.
2آهن از خاک گرفته می‌شود و مس ازسنگ گداخته می‌گردد.
2Sum loe long thung hoiah takaeh moe, sumkamling loe thlung atui pacii naah ni oh.
3مردم برای تاریکی حدمی گذارند و تا نهایت تمام تفحص می‌نمایند، تابه سنگهای ظلمت غلیظ و سایه موت.
3Kami mah hmaiim to sin moe, sum tacawthaih ahmuen kathuk, duekhaih tahlip khoving thungah sum to pakrong.
4کانی دور از ساکنان زمین می‌کنند، از راه گذریان فراموش می‌شوند و دور از مردمان آویخته شده، به هر طرف متحرک می‌گردند.
4Kami ohhaih ahmuen hoi kangthla, panoek ai ih ahmuen ah, qui hoiah angbangh moe, long to takaeh.
5از زمین نان بیرون می‌آید، و ژرفیهایش مثل آتش سرنگون می‌شود.
5Long mah caaknaek to tacawtsak, toe atlim ah loe hmai to oh.
6سنگهایش مکان یاقوت کبود است. وشمشهای طلا دارد.
6To ah kaom thlungnawk loe Sapphire thlung tacawthaih ahmuen ah oh moe, maiphu doeh sui tacawthaih maiphu ah oh.
7آن راه را هیچ مرغ شکاری نمی داند، و چشم شاهین آن را ندیده است،
7Tavaa mah panoek ai ih, tahmu mah doeh hnu ai ih, loklam to oh;
8وجانوران درنده بر آن قدم نزده‌اند، و شیر غران برآن گذر نکرده.
8to loklam loe kaipui mah cawh ai moe, hmawsaeng kaipui mah doeh pazui vai ai vop.
9دست خود را به سنگ خارا درازمی کنند، و کوهها را از بیخ برمی کنند.
9Kami mah ban hoiah thlung to pakhoih moe, maenawk to takung khoek to takaeh boih.
10نهرها ازصخره‌ها می‌کنند و چشم ایشان هر چیز نفیس رامی بیند.
10Thlung to pakhoih moe, athung ah kaom atho kana hmuennawk to a hnuk.
11نهرها را از تراوش می‌بندند وچیزهای پنهان شده را به روشنایی بیرون می‌آورند.
11Kalong tui to pakaa moe, hnuk ai ih hmuennawk to a lak.
12اما حکمت از کجا پیدا می‌شود؟ وجای فطانت کجا است؟
12Toe palunghahaih loe naa ah maw hnu thai tih? Palunghahaih ahmuen loe naa ah maw oh?
13انسان قیمت آن رانمی داند و در زمین زندگان پیدا نمی شود.
13Palunghahaih atho nazetto maw oh, tito kami mah panoek thai ai; kahing kaminawk ohhaih prae ah doeh hnu thai ai.
14لجه می‌گوید که در من نیست، و دریا می‌گوید که نزدمن نمی باشد.
14Kathuk tui mah, Kai thungah om ai; tuipui mah doeh kai khaeah om ai, tiah thuih.
15زر خالص به عوضش داده نمی شود و نقره برای قیمتش سنجیده نمی گردد.
15Kaciim suitui hoiah palunghahaih to qan thai ai moe, phoisa to noek moe, paek cadoeh, palunghahaih to qan thai ai.
16به زر خالص اوفیر آن را قیمت نتوان کرد، و نه به جزع گرانبها و یاقوت کبود.
16Ophir ih sui hoiah doeh qan thai ai moe, atho kaom onyx hoi sapphire mah doeh qan thai ai.
17با طلا و آبگینه آن را برابر نتوان کرد، و زیورهای طلای خالص بدل آن نمی شود.
17Palunghahaih loe sui, atho kaom kawbaktih thlung hoiah doeh patah thai ai; kaciim suitui hoiah doeh alaih thai mak ai.
18مرجان و بلور مذکورنمی شود و قیمت حکمت از لعل گرانتر است.
18Koral hoi pale loe thuih han koi om ai; palunghahaih atho loe thlung kathim pongah doeh atho oh kue.
19زبرجد حبش با آن مساوی نمی شود و به زرخالص سنجیده نمی گردد.
19Ethiopia ih Topaz thlung hoiah patah thai ai moe, kaciim suitui hoiah doeh qan thai ai.
20پس حکمت ازکجا می‌آید؟ و مکان فطانت کجا است؟
20To tih nahaeloe palunghahaih loe naa bang hoiah maw angzoh? Panoekthaihaih ahmuen loe naa ah maw oh?
21ازچشم تمامی زندگان پنهان است، و از مرغان هوامخفی می‌باشد.
21Palunghahaih loe hinghaih katawn hmuennawk boih ih mik hoiah hnu thai ai, van ih tavaanawk mah doeh hnu thai ai.
22ابدون و موت می‌گویند که آوازه آن را به گوش خود شنیده‌ایم.
22Amrohaih hoi duekhaih hnik mah loe, Palunghahaih lok to naa hoi khue ni ka thaih, tiah a thuih hoi.
23خدا راه آن را درک می‌کند و او مکانش را می‌داند.
23Sithaw mah khue ni palunghahaih loklam to panoek moe, a ohhaih ahmuen to panoek.
24زیراکه او تا کرانه های زمین می‌نگرد و آنچه را که زیرتمامی آسمان است می‌بیند.
24Anih loe long boenghaih to khet moe, van tlim ih hmuennawk boih to a hnuk.
25تا وزن از برای بادقرار دهد، و آبها را به میزان بپیماید.
25Takhi thacakhaih to a noek moe, tuinawk to a tah.
26هنگامی که قانونی برای باران قرار داد، و راهی برای سهام رعد،
26Kho angzohhaih dan hoi khopazih tangphra puekhaih loklam to a sak naah,
27آنگاه آن را دید و آن را بیان کرد. آن رامهیا ساخت و هم تفتیشش نمود.
27palunghahaih to a hnuk moe, amtuengsak; ue, anih mah caksak moe, a sak tanoek.
28و به انسان گفت: اینک ترس خداوند حکمت است، و ازبدی اجتناب نمودن، فطانت می‌باشد.»
28Anih mah kami khaeah, Khenah, Angraeng zithaih loe, palunghahaih ah oh; kasae caeh taakhaih loe, panoekthaihaih ah oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.