ایّوب 28
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1«یقین برای نقره معدنی است، و به جهت طلا جایی است که آن را قال می‌گذارند.
1Да, сребро има жице, и злато има место где се топи.
2آهن از خاک گرفته می‌شود و مس ازسنگ گداخته می‌گردد.
2Гвожђе се вади из праха, и из камена се топи бронза.
3مردم برای تاریکی حدمی گذارند و تا نهایت تمام تفحص می‌نمایند، تابه سنگهای ظلمت غلیظ و سایه موت.
3Мраку поставља међу, и све истражује човек до краја, и камење у тами и у сену смртном.
4کانی دور از ساکنان زمین می‌کنند، از راه گذریان فراموش می‌شوند و دور از مردمان آویخته شده، به هر طرف متحرک می‌گردند.
4Река навре с места свог да јој нико не може приступити; али се одбије и одлази трудом човечјим.
5از زمین نان بیرون می‌آید، و ژرفیهایش مثل آتش سرنگون می‌شود.
5Из земље излази хлеб, и под њом је друго, као огањ.
6سنگهایش مکان یاقوت کبود است. وشمشهای طلا دارد.
6У камену је њеном место сафиру, а онде је прах златни.
7آن راه را هیچ مرغ شکاری نمی داند، و چشم شاهین آن را ندیده است،
7Те стазе не зна птица, нити је виде око крагујево;
8وجانوران درنده بر آن قدم نزده‌اند، و شیر غران برآن گذر نکرده.
8Не угази је младо зверје, нити њом прође лав.
9دست خود را به سنگ خارا درازمی کنند، و کوهها را از بیخ برمی کنند.
9На кремен диже руку своју; превраћа горе из дна.
10نهرها ازصخره‌ها می‌کنند و چشم ایشان هر چیز نفیس رامی بیند.
10Из стене изводи потоке, и свашта драгоцено види Му око.
11نهرها را از تراوش می‌بندند وچیزهای پنهان شده را به روشنایی بیرون می‌آورند.
11Уставља реке да не теку, и шта је сакривено износи на видело.
12اما حکمت از کجا پیدا می‌شود؟ وجای فطانت کجا است؟
12Али мудрост где се налази? И где је место разуму?
13انسان قیمت آن رانمی داند و در زمین زندگان پیدا نمی شود.
13Не зна јој човек цене, нити се находи у земљи живих.
14لجه می‌گوید که در من نیست، و دریا می‌گوید که نزدمن نمی باشد.
14Бездана вели: Није у мени; и море вели: Није код мене.
15زر خالص به عوضش داده نمی شود و نقره برای قیمتش سنجیده نمی گردد.
15Не може се дати чисто злато за њу, нити се сребро измерити у промену за њу.
16به زر خالص اوفیر آن را قیمت نتوان کرد، و نه به جزع گرانبها و یاقوت کبود.
16Не може се ценити златом офирским, ни драгим онихом ни сафиром.
17با طلا و آبگینه آن را برابر نتوان کرد، و زیورهای طلای خالص بدل آن نمی شود.
17Не може се наједначити с њом ни злато ни кристал, нити се може променити за закладе златне.
18مرجان و بلور مذکورنمی شود و قیمت حکمت از لعل گرانتر است.
18Од корала и бисера нема спомена, јер је вредност мудрости већа него драгом камењу.
19زبرجد حبش با آن مساوی نمی شود و به زرخالص سنجیده نمی گردد.
19Не може се с њом изједначити топаз етиопски, нити се може ценити чистим златом.
20پس حکمت ازکجا می‌آید؟ و مکان فطانت کجا است؟
20Откуда, дакле, долази мудрост? И где је место разуму?
21ازچشم تمامی زندگان پنهان است، و از مرغان هوامخفی می‌باشد.
21Сакривена је од очију сваког живог, и од птица небеских заклоњена.
22ابدون و موت می‌گویند که آوازه آن را به گوش خود شنیده‌ایم.
22Погибао и смрт говоре: Ушима својим чусмо славу њену.
23خدا راه آن را درک می‌کند و او مکانش را می‌داند.
23Бог зна пут њен, и познаје место њено.
24زیراکه او تا کرانه های زمین می‌نگرد و آنچه را که زیرتمامی آسمان است می‌بیند.
24Јер гледа до крајева земаљских и види све што је под свим небом.
25تا وزن از برای بادقرار دهد، و آبها را به میزان بپیماید.
25Кад даваше ветру тежину, и мераше воду мером,
26هنگامی که قانونی برای باران قرار داد، و راهی برای سهام رعد،
26Кад постављаше закон дажду и пут муњи громовној.
27آنگاه آن را دید و آن را بیان کرد. آن رامهیا ساخت و هم تفتیشش نمود.
27Још је онда виде и огласи је, уреди је и претражи је.
28و به انسان گفت: اینک ترس خداوند حکمت است، و ازبدی اجتناب نمودن، فطانت می‌باشد.»
28А човеку рече: Гле, страх је Божји мудрост, и уклањати се ода зла јесте разум.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.