ایّوب 8
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1پس بلدد شوحی در جواب گفت:
1Тада одговори Вилдад Сушанин и рече:
2«تا به کی این چیزها را خواهی گفت و سخنان دهانت باد شدید خواهد بود؟
2Докле ћеш тако говорити? И речи уста твојих докле ће бити као силан ветар?
3آیا خداوندداوری را منحرف سازد؟ یا قادر مطلق انصاف رامنحرف نماید؟
3Еда ли Бог криво суди? Или Свемогући изврће правду?
4چون فرزندان تو به او گناه ورزیدند، ایشان را به‌دست عصیان ایشان تسلیم نمود.
4Што су синови твоји згрешили Њему, зато их је дао безакоњу њиховом.
5اگر تو به جد و جهد خدا را طلب می‌کردی و نزد قادر مطلق تضرع می‌نمودی،
5А ти да потражиш Бога и помолиш се Свемогућем,
6اگر پاک و راست می‌بودی، البته برای تو بیدارمی شد، و مسکن عدالت تو را برخوردارمی ساخت.
6Ако си чист и прав, заиста ће се пренути за те и честит ће учинити праведан стан твој;
7و اگر‌چه ابتدایت صغیر می‌بود، عاقبت تو بسیار رفیع می‌گردید.
7И почетак ће твој бити мален, а последак ће ти бити врло велик.
8زیرا که ازقرنهای پیشین سوال کن، و به آنچه پدران ایشان تفحص کردند توجه نما،
8Јер питај пређашњи нараштај, и настани да разабереш од отаца њихових;
9چونکه ما دیروزی هستیم و هیچ نمی دانیم، و روزهای ما سایه‌ای برروی زمین است.
9Јер смо ми јучерашњи, и не знамо ништа, јер су наши дани на земљи сен.
10آیا ایشان تو را تعلیم ندهند وبا تو سخن نرانند؟ و از دل خود کلمات بیرون نیارند؟
10Неће ли те они научити? Неће ли ти казати и из срца свог изнети речи?
11آیا نی، بی‌خلاب می‌روید، یا قصب، بی‌آب نمو می‌کند؟
11Ниче ли сита без влаге? Расте ли рогоз без воде?
12هنگامی که هنوز سبزاست و بریده نشده، پیش از هر گیاه خشک می‌شود.
12Док се још зелени, док се не покоси, суши се пре сваке траве.
13همچنین است راه جمیع فراموش کنندگان خدا. و امید ریاکار ضایع می شود،
13Такве су стазе свих који заборављају Бога, и надање лицемерово пропада.
14که امید او منقطع می‌شود، واعتمادش خانه عنکبوت است.
14Његово се надање подлама и уздање је његово кућа паукова;
15بر خانه خودتکیه می‌کند و نمی ایستد، به آن متمسک می‌شودو لیکن قایم نمی ماند.
15Наслони се на кућу своју, али она не стоји тврдо; ухвати се за њу, али се она не може одржати.
16پیش روی آفتاب، تر وتازه می‌شود و شاخه هایش در باغش پهن می‌گردد.
16Зелени се на сунцу, и у врх врта његовог пружају се огранци његови;
17ریشه هایش بر توده های سنگ درهم بافته می‌شود، و بر سنگلاخ نگاه می‌کند.
17Жиле његове заплећу се код извора, и на месту каменитом шири се;
18اگر ازجای خود کنده شود، او را انکار کرده، می‌گوید: تو را نمی بینم.
18Али кад се ишчупа из места свог, оно га се одриче: Нисам те видело.
19اینک خوشی طریقش همین است و دیگران از خاک خواهند رویید.
19Ето, то је радост од његова пута; а из праха ниче други.
20هماناخدا مرد کامل را حقیر نمی شمارد، و شریر رادستگیری نمی نماید،
20Гле, Бог не одбацује доброг, али не прихвата за руку зликовца.
21تا دهان تو را از خنده پرکند، و لبهایت را از آواز شادمانی.
21Још ће напунити уста твоја смеха и усне твоје попевања.
22خصمان توبه خجالت ملبس خواهند شد، و خیمه شریران نابود خواهد گردید.»
22Ненавидници твоји обући ће се у срамоту, и шатора безбожничког неће бити.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.