ایّوب 19
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1پس ایوب در جواب گفت:
1А Јов одговори и рече:
2«تا به کی جان مرا می‌رنجانید؟ و مرا به سخنان خود فرسوده می‌سازید؟
2Докле ћете мучити душу моју и сатирати ме речима?
3این ده مرتبه است که مرا مذمت نمودید، و خجالت نمی کشید که با من سختی می‌کنید؟
3Већ сте ме десет пута наружили; није вас стид што тако наваљујете на ме?
4و اگر فی الحقیقه خطا کرده‌ام، خطای من نزد من می‌ماند.
4Али ако сам доиста погрешио, погрешка ће моја остати код мене.
5اگر فی الواقع بر من تکبر نمایید و عار مرا بر من اثبات کنید،
5Ако ли се још хоћете да дижете на ме и да ме корите мојом срамотом,
6پس بدانید که خدا دعوی مرا منحرف ساخته، و به دام خود مرا احاطه نموده است.
6Онда знајте да ме је Бог оборио и мрежу своју разапео око мене.
7اینک از ظلم، تضرع می‌نمایم و مستجاب نمی شوم و استغاثه می‌کنم و دادرسی نیست.
7Ето, вичем на неправду, али се не слушам; вапим, али нема суда.
8طریق مرا حصارنموده است که از آن نمی توانم گذشت و برراههای من تاریکی را گذارده است.
8Заградио је пут мој да не могу проћи; на стазе моје метнуо је мрак.
9جلال مرا ازمن کنده است و تاج را از سر من برداشته،
9Свукао је с мене славу моју и скинуо венац с главе моје.
10مرا ازهر طرف خراب نموده، پس هلاک شدم. و مثل درخت، ریشه امید مرا کنده است.
10Порушио ме је од свуда, да ме нема; и као дрво ишчупао је надање моје.
11غضب خودرا بر من افروخته، و مرا یکی از دشمنان خودشمرده است.
11Распалио се на ме гнев Његов, и узео ме је међу непријатеље своје.
12فوجهای او با هم می‌آیند و راه خود را بر من بلند می‌کنند و به اطراف خیمه من اردو می‌زنند.
12Војске Његове дођоше све заједно и насуше к себи пут к мени, стадоше у логор около шатора мог.
13«برادرانم را از نزد من دور کرده است وآشنایانم از من بالکل بیگانه شده‌اند.
13Браћу моју удаљио је од мене, и знанци моји туђе се од мене.
14خویشانم مرا ترک نموده و آشنایانم مرا فراموش کرده‌اند.
14Ближњи моји оставише ме, и знанци моји заборавише ме.
15نزیلان خانه‌ام و کنیزانم مرا غریب می‌شمارند، و در نظر ایشان بیگانه شده‌ام.
15Домашњи моји и моје слушкиње гледају ме као туђина; странац сам у очима њиховим.
16غلام خود راصدا می‌کنم و مرا جواب نمی دهد، اگر‌چه او را به دهان خود التماس بکنم.
16Зовем слугу свог, а он се не одзива, а молим га устима својим.
17نفس من نزد زنم مکروه شده است و تضرع من نزد اولاد رحم مادرم.
17Дах је мој мрзак жени мојој, а преклињем је синовима утробе своје.
18بچه های کوچک نیز مرا حقیرمی شمارند و چون برمی خیزم به ضد من حرف می‌زنند.
18Ни деца не хају за ме; кад устанем, руже ме.
19همه اهل مشورتم از من نفرت می‌نمایند، و کسانی را که دوست می‌داشتم از من برگشته‌اند.
19Мрзак сам свима неверним својим, и које љубљах посташе ми противници.
20استخوانم به پوست و گوشتم چسبیده است، و با پوست دندانهای خودخلاصی یافته‌ام.
20За кожу моју као за месо моје прионуше кости моје; једва оста кожа око зуба мојих.
21بر من ترحم کنید! ترحم کنیدشما‌ای دوستانم! زیرا دست خدا مرا لمس نموده است.
21Смилујте се на ме, смилујте се на ме, пријатељи моји, јер се рука Божија дотакла мене.
22چرا مثل خدا بر من جفا می‌کنید وازگوشت من سیر نمی شوید.
22Зашто ме гоните као Бог, и меса мог не можете да се наситите?
23کاش که سخنانم الان نوشته می‌شد! کاش که در کتابی ثبت می‌گردید،
23О кад би се написале речи моје! Кад би се ставиле у књигу!
24و با قلم آهنین و سرب بر صخره‌ای تا به ابد کنده می‌شد!
24Писаљком гвозденом и оловом на камену за вечни спомен кад би се урезале!
25و من می‌دانم که ولی من زنده است، و در ایام آخر، بر زمین خواهدبرخاست.
25Али знам да је жив мој Искупитељ, и на последак да ће стати над прахом.
26و بعد از آنکه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
26И ако се ова кожа моја и рашчини, опет ћу у телу свом видети Бога.
27ومن او را برای خود خواهم دید. و چشمان من بر اوخواهد نگریست و نه چشم دیگری. اگر‌چه گرده هایم در اندرونم تلف شده باشد.
27Ја исти видећу Га, и очи моје гледаће Га, а не друге. А бубрега мојих нестаје у мени.
28اگربگویید چگونه بر او جفا نماییم و حال آنگاه اصل امر در من یافت می‌شود.
28Него би требало да кажете: Зашто га гонимо? Кад је корен беседе у мени.
29پس از شمشیربترسید، زیرا که سزاهای شمشیر غضبناک است، تا دانسته باشید که داوری خواهد بود.»
29Бојте се мача; јер је мач освета за безакоње; и знајте да има суд.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.