Jó 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então Jó respondeu:
1А Јов одговори и рече:
2“Até quando vocês me atormentarão, e me esmagarão com palavras?
2Докле ћете мучити душу моју и сатирати ме речима?
3Vocês me ofenderam dez vezes. Vocês não se envergonham de me atacar.
3Већ сте ме десет пута наружили; није вас стид што тако наваљујете на ме?
4Se é verdade que eu errei, meu erro permanece comigo mesmo.
4Али ако сам доиста погрешио, погрешка ће моја остати код мене.
5Se de fato vocês se engrandecem contra mim, e alegam contra mim a minha vergonha,
5Ако ли се још хоћете да дижете на ме и да ме корите мојом срамотом,
6saibam agora que Deus me derrubou, e me cercou com a sua rede.
6Онда знајте да ме је Бог оборио и мрежу своју разапео око мене.
7“Eis que clamo contra a injustiça, mas não sou ouvido. Clamo por socorro, mas não há justiça.
7Ето, вичем на неправду, али се не слушам; вапим, али нема суда.
8Ele bloqueou o meu caminho para que eu não possa passar, e colocou trevas nas minhas veredas.
8Заградио је пут мој да не могу проћи; на стазе моје метнуо је мрак.
9Ele me despojou da minha glória, e tirou a coroa da minha cabeça.
9Свукао је с мене славу моју и скинуо венац с главе моје.
10Ele me destruiu de todos os lados, e eu me vou. Ele arrancou a minha esperança como uma árvore.
10Порушио ме је од свуда, да ме нема; и као дрво ишчупао је надање моје.
11Ele também acendeu a sua ira contra mim. Ele me considera entre os seus adversários.
11Распалио се на ме гнев Његов, и узео ме је међу непријатеље своје.
12Suas tropas avançam juntas, constroem uma rampa de cerco contra mim, e acampam ao redor da minha tenda.
12Војске Његове дођоше све заједно и насуше к себи пут к мени, стадоше у логор около шатора мог.
13“Ele afastou de mim os meus irmãos. Meus conhecidos se tornaram verdadeiros estranhos para mim.
13Браћу моју удаљио је од мене, и знанци моји туђе се од мене.
14Meus parentes se afastaram. Meus amigos íntimos se esqueceram de mim.
14Ближњи моји оставише ме, и знанци моји заборавише ме.
15Os que moram na minha casa e as minhas servas me consideram um estranho. Sou um estrangeiro aos olhos deles.
15Домашњи моји и моје слушкиње гледају ме као туђина; странац сам у очима њиховим.
16Chamo o meu servo, e ele não me responde. Eu lhe imploro com a minha própria boca.
16Зовем слугу свог, а он се не одзива, а молим га устима својим.
17Meu hálito é repulsivo para a minha esposa. Sou repugnante para os filhos da minha própria mãe.
17Дах је мој мрзак жени мојој, а преклињем је синовима утробе своје.
18Até as crianças pequenas me desprezam. Se eu me levanto, elas falam contra mim.
18Ни деца не хају за ме; кад устанем, руже ме.
19Todos os meus amigos íntimos me abominam. Aqueles a quem eu amava se voltaram contra mim.
19Мрзак сам свима неверним својим, и које љубљах посташе ми противници.
20Meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne. Eu escapei só com a pele dos meus dentes.
20За кожу моју као за месо моје прионуше кости моје; једва оста кожа око зуба мојих.
21“Tenham piedade de mim. Tenham piedade de mim, vocês, meus amigos, pois a mão de Deus me tocou.
21Смилујте се на ме, смилујте се на ме, пријатељи моји, јер се рука Божија дотакла мене.
22Por que vocês me perseguem como Deus, e não se fartam da minha carne?
22Зашто ме гоните као Бог, и меса мог не можете да се наситите?
23“Quem dera as minhas palavras fossem agora escritas! Quem dera fossem registradas em um livro!
23О кад би се написале речи моје! Кад би се ставиле у књигу!
24Que com uma pena de ferro e chumbo fossem gravadas na rocha para sempre!
24Писаљком гвозденом и оловом на камену за вечни спомен кад би се урезале!
25Mas quanto a mim, eu sei que o meu Redentor vive. E no fim, ele se levantará sobre a terra.
25Али знам да је жив мој Искупитељ, и на последак да ће стати над прахом.
26Depois que a minha pele for destruída, então verei a Deus em minha carne,
26И ако се ова кожа моја и рашчини, опет ћу у телу свом видети Бога.
27a quem eu, eu mesmo, verei do meu lado. Meus olhos o verão, e não como um estranho. “Meu coração se consome dentro de mim.
27Ја исти видећу Га, и очи моје гледаће Га, а не друге. А бубрега мојих нестаје у мени.
28Se vocês dizem: 'Como o perseguiremos!' porque a raiz do problema se encontra em mim,
28Него би требало да кажете: Зашто га гонимо? Кад је корен беседе у мени.
29tenham medo da espada, pois a ira traz as punições da espada, para que saibam que há um juízo.”
29Бојте се мача; јер је мач освета за безакоње; и знајте да има суд.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.