Jó 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então Zofar, o naamatita, respondeu:
1А Софар Намаћанин одговори и рече:
2“Não se deve responder à multidão de palavras? Acaso um homem falador deve ser justificado?
2Зар на многе речи нема одговора? Или ће човек говорљив остати прав?
3As suas jactâncias farão os homens se calarem? Quando você zomba, ninguém o envergonhará?
3Хоће ли твоје лажи ућуткати људе? И кад се ругаш, зар те неће нико посрамити?
4Pois você diz: ‘Minha doutrina é pura. Eu sou limpo aos teus olhos.’
4Јер си рекао: Чиста је наука моја, и чист сам пред очима твојим.
5Mas quem dera que Deus falasse, e abrisse os seus lábios contra você,
5Али кад би Бог проговорио и усне своје отворио на те,
6que ele lhe mostrasse os segredos da sabedoria! Pois a verdadeira sabedoria tem dois lados. Saiba, portanto, que Deus exige de você menos do que a sua iniquidade merece.
6И показао ти тајне мудрости, јер их је двојином више, познао би да те Бог кара мање него што заслужује твоје безакоње.
7“Você pode sondar o mistério de Deus? Ou pode investigar os limites do Todo-Poderoso?
7Можеш ли ти тајне Божије докучити, или докучити савршенство Свемогућег?
8São altos como os céus. O que você pode fazer? São mais profundos que o Seol. O que você pode saber?
8То су висине небеске, шта ћеш учинити? Дубље је од пакла, како ћеш познати?
9Sua medida é mais longa que a terra, e mais larga que o mar.
9Дуже од земље, шире од мора.
10Se ele passa, ou prende, ou convoca um tribunal, então quem pode se opor a ele?
10Да преврати, или затвори или сабере, ко ће Му бранити?
11Pois ele conhece os homens falsos. Ele também vê a iniquidade, mesmo que não a considere.
11Јер зна ништавило људско, и видећи неваљалство зар неће пазити?
12Um homem de cabeça vazia se torna sábio quando um homem nasce como a cria de um jumento selvagem.
12Човек безуман постаје разуман, премда се човек рађа као дивље магаре.
13“Se você preparar o seu coração, estenda as suas mãos para ele.
13Да ти управиш срце своје и подигнеш руке своје к Њему,
14Se há iniquidade na sua mão, afaste-a para longe. Não deixe a injustiça habitar em suas tendas.
14Ако је безакоње у руци твојој, да га уклониш, и не даш да неправда буде у шаторима твојим,
15Certamente então você levantará o seu rosto sem mancha. Sim, você estará firme, e não temerá,
15Тада ћеш подигнути лице своје без мане и стајаћеш тврдо и нећеш се бојати;
16pois você se esquecerá da sua miséria. Você se lembrará dela como águas que já passaram.
16Заборавићеш муку, као воде која протече опомињаћеш је се;
17A vida será mais clara que o meio-dia. Ainda que haja trevas, elas serão como a manhã.
17Настаће ти време ведрије него подне, синућеш, бићеш као јутро;
18Você estará seguro, porque há esperança. Sim, você olhará ao redor, e descansará em segurança.
18Уздаћеш се имајући надање, закопаћеш се, и мирно ћеш спавати.
19Você também se deitará, e ninguém o amedrontará. Sim, muitos buscarão o seu favor.
19Лежаћеш, и нико те неће плашити, и многи ће ти се молити.
20Mas os olhos dos ímpios desfalecerão. Eles não terão como fugir. A esperança deles será o exalar do espírito.”
20Али очи ће безбожницима ишчилети, и уточишта им неће бити, и надање ће им бити издисање.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.