Jó 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
1А Елифас Теманац одговори и рече:
2“Deve um homem sábio responder com conhecimento vão, e encher-se com o vento oriental?
2Хоће ли мудар човек казивати празне мисли и пунити трбух ветром источним,
3Deve ele argumentar com palavras inúteis, ou com discursos que não trazem proveito algum?
3Препирући се говором који не помаже и речима које нису ни на шта?
4Sim, você anula o temor, e impede a devoção diante de Deus.
4А ти уништаваш страх Божји и укидаш молитве к Богу.
5Pois a sua iniquidade ensina a sua boca, e você escolhe a linguagem dos astutos.
5Јер безакоње твоје показују уста твоја, ако и јеси изабрао језик лукав.
6A sua própria boca o condena, e não eu. Sim, os seus próprios lábios testemunham contra você.
6Осуђују те уста твоја, а не ја; и усне твоје сведоче на те.
7“Você foi o primeiro homem a nascer? Ou você foi gerado antes das colinas?
7Јеси ли се ти први човек родио? Или си пре хумова саздан?
8Você ouviu o conselho secreto de Deus? Você limita a sabedoria a si mesmo?
8Јеси ли тајну Божију чуо и покупио у себе мудрост?
9O que você sabe que nós não sabemos? O que você entende que não esteja em nós?
9Шта ти знаш што ми не бисмо знали? Шта ти разумеш што не би било у нас?
10Entre nós estão os de cabelos brancos e os muito idosos, homens muito mais velhos que o seu pai.
10И седих и старих људи има међу нама, старијих од оца твог.
11As consolações de Deus são pequenas demais para você, e a palavra que lhe é dita com suavidade?
11Мале ли су ти утехе Божије? Или имаш шта сакривено у себи?
12Por que o seu coração o arrebata? Por que os seus olhos faíscam,
12Што те је занело срце твоје? И што севају очи твоје,
13para que você volte o seu espírito contra Deus, e deixe tais palavras saírem da sua boca?
13Те обраћаш против Бога дух свој и пушташ из уста својих такве речи?
14O que é o homem, para que seja puro? O que é aquele que nasce de mulher, para que seja justo?
14Шта је човек, да би био чист, и рођени од жене, да би био прав?
15Eis que ele não confia em seus santos. Sim, os céus não são puros aos seus olhos;
15Гле, не верује свецима својим, и небеса нису чиста пред очима Његовим;
16quanto menos aquele que é abominável e corrupto, o homem que bebe a iniquidade como água!
16А камоли гадни и смрдљиви човек, који пије неправду као воду?
17“Eu lhe mostrarei, escute-me; aquilo que vi eu declararei
17Ја ћу ти казати, послушај ме, и приповедићу ти шта сам видео,
18(o que os sábios anunciaram, recebido de seus pais, e não o esconderam;
18Шта мудраци казаше и не затајише, шта примише од отаца својих,
19aos quais somente a terra foi dada, e nenhum estrangeiro passou entre eles):
19Којима самим дана би земља, и туђин не прође кроз њу.
20o ímpio se contorce de dor todos os seus dias, durante todos os anos reservados para o opressor.
20Безбожник се мучи свега века свог, и насилнику је мало година остављено.
21Um som de terrores está em seus ouvidos. Na prosperidade, o destruidor virá sobre ele.
21Страх му зуји у ушима, у мирно доба напада пустошник на њ.
22Ele não crê que retornará das trevas. Ele é aguardado pela espada.
22Не верује да ће се вратити из таме, одсвуда привиђа мач.
23Ele vagueia em busca de pão, dizendo: ‘Onde está?’ Ele sabe que o dia das trevas está pronto, à sua mão.
23Тумара за хлебом говорећи: Где је? Зна да је за њ спремљен дан тамни.
24A aflição e a angústia o amedrontam. Elas prevalecem contra ele, como um rei pronto para a batalha.
24Туга и невоља страше га, и наваљују на њ као цар готов на бој.
25Porque ele estendeu a sua mão contra Deus, e se porta com arrogância contra o Todo-Poderoso,
25Јер је замахнуо на Бога руком својом, и Свемогућем се опро.
26ele corre contra ele com dura cerviz, com os grossos escudos de suas armaduras,
26Трчи исправљена врата на њ с многим високим штитовима својим.
27porque ele cobriu o seu rosto com a sua gordura, e acumulou gordura em suas coxas.
27Јер је покрио лице своје претилином, и наваљао сало на бокове своје.
28Ele habitou em cidades desoladas, em casas que ninguém habitava, que estavam prestes a se tornar montões de ruínas.
28И седео је у градовима раскопаним и у кућама пустим, обраћеним у гомилу камења.
29Ele não será rico, nem os seus bens continuarão, nem as suas posses se estenderão pela terra.
29Неће се обратити нити ће остати благо његово, и неће се раширити по земљи добро његово.
30Ele não sairá das trevas. A chama secará os seus ramos. Ele irá embora pelo sopro da boca de Deus.
30Неће изаћи из мрака, огранке његове осушиће пламен, однеће га дух уста његових.
31Que ele não confie no vazio, enganando a si mesmo, pois o vazio será a sua recompensa.
31Нека се не узда у таштину преварени, јер ће му таштина бити плата.
32Isso se cumprirá antes do seu tempo. O seu ramo não ficará verde.
32Пре свог времена свршиће се, и грана његова неће зеленети.
33Ele sacudirá as suas uvas verdes como a videira, e deixará cair a sua flor como a oliveira.
33Откинуће се као с лозе незрео грозд његов и пупци ће се његови као с маслине побацати.
34Pois a companhia dos ímpios será estéril, e o fogo consumirá as tendas do suborno.
34Јер ће опустети збор лицемерски, и огањ ће спалити шаторе оних који примају поклоне.
35Eles concebem a maldade e produzem a iniquidade. O coração deles prepara o engano.”
35Зачињу невољу и рађају муку, и трбух њихов саставља превару.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.